ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ
190 ΧΡΟΝΙΑ 1818 - 2008

Σάββατο, 30 Αυγούστου 2008

ΑΠΟΤΟΜΗ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ (Νηστεία εκ πάντων) Iωάννης

"Ουκ έξεστί σοι έχειν , την γυναίκα του αδελφού σου"1. Δεν σου επιτρέπεται από το νόμο του Θεού να έχεις τη γυναίκα του αδελφού σου, ό όποιος ζει ακόμα. Λόγια του Τιμίου Προδρόμου, πού αποτελούσαν μαχαιριές στις διεφθαρμένες συνειδήσεις του βασιλιά Ηρώδη Άντίπα και της παράνομης συζύγου του Ηρωδιάδος, πού ήταν, γυναίκα του αδελφού του Φιλίππου. Ό Ηρώδης, μη άνεχόμενος τους ελέγχους του Προδρόμου, τον φυλάκισε. Σε κάποια γιορτή όμως των γενεθλίων του, ό Ηρώδης υποσχέθηκε με όρκο να δώσει στην κόρη της Ηρωδιάδος ό,τι ζητήσει, διότι του άρεσε πολύ ό χορός της. Τότε ή αιμοβόρος Ηρωδιάς είπε στην κόρη της να ζητήσει στο πιάτο το κεφάλι του Ιωάννη. Πράγμα πού τελικά έγινε. Έτσι, ό ένδοξος Πρόδρομος του Σωτήρα θα παραμένει στους αιώνες υπόδειγμα σε όλους όσους θέλουν να υπηρετούν την αλήθεια και να αγωνίζονται κατά της διαφθοράς, ανεξάρτητα από κινδύνους και θυσίες. Και να τι λένε οι 24 πρεσβύτεροι της Αποκάλυψης στο Θεό για τους διεφθαρμένους: "ήλθεν... ό καιρός των εθνών κριθήναι... και διαφθείραι τους διαφθείροντας την γήν"2. Ήλθε, δηλαδή, ό καιρός της ανάστασης των νεκρών για να κριθεί ό κόσμος και να καταστρέψεις (Θεέ μου) εκείνους, πού με τη διεφθαρμένη ζωή τους διαφθείρουν και καταστρέφουν τη γη.
Ευαγγέλιο Μάρκου, στ' 18.
Αποκάλυψη Ιωάννου, ία' 18.

Αγία Σοφία "Το θαύμα της Αρχιτεκτονικής"


  Μία ενδιαφέρουσα έκθεση για την Αγία Σοφία "Το θαύμα της Αρχιτεκτονικής" όπως τιτλοφορείται, εγκαινιάστηκε χθες στη Ρώμη από το Ελβετικό Ινστιτούτο. Η έκθεση παρουσιάζει τα αποτελέσματα της τριετούς έρευνας (2001-2004) του καθηγητή του πανεπιστημίου της Βέρνης Βόλκερ Χόφμαν ο οποίος σε συνεργασία με τον Έλληνα πολιτικό μηχανικό Νικόλαο Θεοχάρη, ανέπλασε το αυστηρώς γεωμετρικό σχέδιο που ακολούθησαν οι δημιουργοί της Αγίας Σοφίας. Ανθέμιος και Ισίδωρος. 

Μια σειρά από 42 πίνακες προβάλλει τα διάφορα σχέδια και επεξηγεί τις μηχανικές αρχιτεκτονικές και άλλες μεθόδους που ακολούθησαν οι βυζαντινοί δημιουργοί, τόσο στη φάση της ανέγερσης (532-537 μ.Χ.) όσο και στη φάση της ανακατασκευής του τρούλου (558 μ.Χ.) μετά τις ζημιές που είχε υποστεί ο αρχικός κυρίως λόγω των σεισμών που έπληξαν την περιοχή τη διετία 556 - 557 μ.Χ. Στο μέσον της έκθεσης έχει τοποθετηθεί μοντέλο της Αγίας Σοφίας σε διατομή.

Κυριακή, 17 Αυγούστου 2008

Το τρέξιμο καθυστερεί τα γηρατειά

Οι άνθρωποι που θέλουν να ζήσουν πολύ και να παραμείνουν υγιείς θα πρέπει ενδεχομένως να αρχίσουν το τρέξιμο.


Σύμφωνα με νέα έρευνα, μεσήλικες που έτρεχαν είχαν τις μισές πιθανότητες να πεθάνουν σε περίοδο 20 ετών, σε σχέση με αυτούς που δεν έτρεχαν.

Το τρέξιμο μείωσε τον κίνδυνο όχι μόνο καρδιοπάθειας αλλά και καρκίνου και νευρολογικών ασθενειών όπως το Alzheimer, σημειώνουν οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ.

Στα 19 χρόνια, ποσοστό 15% αυτών που έτρεχαν είχε πεθάνει σε σχέση με ποσοστό 34% της ομάδας ελέγχου, σημειώνει η Dr. Eliza Chakravarty στο ‘Archives of Internal Medicine’.

Οποιοδήποτε είδος έντονης άσκησης πιθανόν ισχύει, δήλωσε ο ερευνητής Dr. James Fries.

Η έρευνα εστίασε σε 284 ανθρώπους που έτρεχαν και σε 156 υγιείς ανθρώπους που χρησίμευσαν σαν ομάδα ελέγχου. Είχαν παρόμοιο κοινωνικό και οικονομικό υπόβαθρο και η ηλικία τους ήταν 50 ετών και άνω.

Οι συμμετέχοντες έδιναν κάθε χρόνο στοιχεία σχετικά με τη συχνότητα άσκησης, το βάρος και την ικανότητα σχετικά με 8 δραστηριότητες όπως το να σηκώνονται από το κρεβάτι, να ντύνονται, να τρώνε, να περπατούν, να φτάνουν κάτι και άλλες ασχολίες ρουτίνας.

Οι περισσότεροι από τους εθελοντές έκαναν κάποιου είδους άσκηση αλλά όσοι έτρεχαν ασκούνταν μέχρι 200 λεπτά την εβδομάδα σε σχέση με 20 λεπτά όσων δεν έτρεχαν. Στην αρχή όσοι έτρεχαν ήταν πιο αδύνατοι και λιγότερο πιθανό να καπνίζουν σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Ασκούνταν περισσότερο σε όλο το διάστημα που διήρκεσε η έρευνα.

Με το πέρασμα των χρόνων και οι δυο ομάδες μείωσαν το τρέξιμο αλλά η ομάδα αυτών που έτρεχαν συνέχισε να ασκείται έντονα-σε κάθε είδους άσκηση- για περισσότερα λεπτά κάθε εβδομάδα. Παράλληλε είχε σημαντικά χαμηλότερη δυσκολία στις καθημερινές δραστηριότητες σε όλο το χρονικό διάστημα.

Η ερευνητική ομάδα έπρεπε να απαντήσει και στο αν ωφελούσε η έναρξη του τρεξίματος σε μεγαλύτερη ηλικία και αν οι άνθρωποι που σταμάτησαν την άσκηση πλήρωσαν κάποιο τίμημα όταν μεγάλωσαν.

Οι περισσότεροι από αυτούς που έτρεχαν είχαν σταματήσει το τρέξιμο καθώς έφθασαν στα 70, σημειώνει ο Fries. Ωστόσο, ήταν δύσκολο να βρεθούν άνθρωποι που σταμάτησαν τελείως να ασκούνται. Σχεδόν όλοι συνέχισαν την έντονη άσκηση, σε άλλη μορφή. Οι άνθρωποι που άρχισαν να ασκούνται όταν ήταν σε μεγάλη ηλικία, επίσης βελτίωσαν την υγεία τους. 

Η έρευνα έδειξε επίσης ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να χρησιμοποιούν τον κίνδυνο τραυματισμού σαν δικαιολογία για να μην τρέχουν-όσοι έτρεχαν είχαν λιγότερους τραυματισμούς όλων των ειδών- συμπεριλαμβανομένων αυτών στα γόνατα.

Πηγές: ‘Archives of Internal Medicine’

Ό Άγιος Μύρων

Ό Άγιος Μύρων μαρτύρησε όταν αύτοκράτωρ ήταν ό Δέκιος, το 250 μ.Χ. Καταγόμενος από πλούσια οικογένεια, θα μπορούσε να ζήσει άνετα, με όλα τα επίγεια αγαθά πού θα επιθυμούσε. Όμως ή μεγάλη του αγάπη προς το Χριστό, έκανε το Μύρωνα να χειροτονηθεί Ιερέας. Αφιερώθηκε, λοιπόν, ολοκληρωτικά στο ποιμαντικό του καθήκον και δίδασκε, νουθετούσε και βοηθούσε το κάθε ένα μέλος του ποιμνίου του. Μεριμνούσε καθημερινά για τους φτωχούς, τις χήρες και τα ορφανά. Κάποτε, ό έπαρχος Αχαΐας Αντίπατρος πήγε στον τόπο όπου λειτουργούσε ό Μύρων και συνέλαβε πολλούς χριστιανούς. Για να εκβιάσει λοιπόν το Μύρωνα, να αλλαξοπιστήσει, έφερε μπροστά του το ποίμνιο του και του είπε ότι, αν αυτός αρνηθεί το Χριστό, θα τους αφήσει όλους ελεύθερους. Ό Μύρων μειδίασε και απάντησε: ""Αν ήταν για τη σωτηρία των πνευματικών μου παιδιών, πρόθυμα θα έδινα τη ζωή μου. Τώρα όμως δεν πρόκειται γι' αυτό. "Ας δώσουν λοιπόν οι Ίδιοι απάντηση". Τότε όλοι μαζί φώναξαν: ""Οχι. Μια ανθρώπινη ψυχή είναι ασύγκριτα πολυτιμότερη από μύρια σώματα και από τον κόσμο όλο. Ποιος λοιπόν από μας θέλει να δεχθεί, ώστε να χάσει την ψυχή του ό πνευματικός μας πατέρας, για να ζήσουν λίγο περισσότερο στον πρόσκαιρο αυτό κόσμο οι δικές μας σάρκες;". Ό έπαρχος, εξοργισμένος από την απάντηση, αφού βασάνισε με φρικτό τρόπο το Μύρωνα, τελικά τον αποκεφάλισε.


Άπολυτίκιον. 'Ηχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Ως θείον άλάβαστρον, των ιερών αρετών, πιστώς Ίεράτευσας, τη Έκκλησία Χριστού, και χαίρων ένήθληοας· όθεν τη εύωδία, των εν σοι χαρισμάτων, Μύρων Ίερομάρτυς, των παθών το δυσώδες, απέλασαν άνενδότως, εκ των ψυχών ημών.

Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2008

Tο πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου

Η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που γιορτάζουμε κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου, είναι η μεγαλύτερη από τις θεομητορικές εορτές που καθιέρωσε η Εκκλησία μας προς τιμήν της Μητέρας του Κυρίου. Γι΄ αυτό και έχει ξεχωριστή θέση στην ορθόδοξη πνευματικότητα.

Το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου, κατά την Ορθόδοξη διδασκαλία, κατέχει κεντρικό ρόλο στο έργο της «θείας οικονομίας». Η Παναγία έγινε το όργανο της «εν Χριστώ» σωτηρίας μας. Είναι το θεοδόχο χωρίο, δηλαδή το χωράφι, στο οποίο ο Θεός Πατέρας με τη θέλησή της έγινε γεωργός, σπόρος ο Λόγος του Θεού και φυτουργός το Πανάγιο Πνεύμα. Εάν το Άγιο Πνεύμα προσωποποιεί τη θεία αγιότητα, η Παναγία προσωποποιεί την ανθρώπινη αγιότητα, δηλαδή τον άνθρωπο που μπόρεσε να βαστάξει μέσα του το Θεό Λόγο. Εξάντλησε την ανθρώπινη δυνατότητα προσλήψεως της χάρης του Θεού. Στο πρόσωπό της εκπληρώνονται τα γεγραμμένα, σύμφωνα με τα οποία ο Χριστός θα είναι η «ράβδος» και το «άνθος» που θα βλαστήσει από τη ρίζα του Ιεσσαί και ο βασιλεύς που θα καθίσει στο θρόνο του Δαβίδ. Η Παναγία είναι η γυναίκα εκείνη, το σπέρμα της οποίας συνέτριψε την κεφαλή του «αρχεκάκου όφεως». Αυτή είναι η αληθινή «Κιβωτός της Διαθήκης», η «πύλη η κατά ανατολάς, η κεκλεισμένη», με μια λέξη η ανακεφαλαίωση της Ιεράς Ιστορίας, η πραγμάτωση των «τύπων» και των «σκιών» της Π. Διαθήκης.

Γι΄ αυτό το μόνο όνομα της Θεοτόκου, Μητέρα του Θεού, περιέχει όλο το μυστήριο της οικονομίας της σωτηρίας.

Η πρώτη χαρμόσυνη αγγελία για την επανένταξη του ανθρώπου στην κοινωνία του με το Θεό δόθηκε αμέσως μετά την πτώση των πρωτοπλάστων. Σ΄ αυτό το πρωτευαγγέλιο κάπως, θα έλεγε κανείς, αόριστα μίλησε ο Θεός για Έναν απόγονο της προμήτορος, που θα συνέτριβε τον αίτιο της πτώσεως (διάβολο). Μίλησε επίσης και για τη νέα Εύα, που θα αποκαθιστούσε την ανταρσία της πρώτης και θα αποτελούσε τον συνδετικό «κρίκο» ανάμεσα στο Θεό και στον άνθρωπο.

Το πρώτο ευαγγέλιο δόθηκε στον άνθρωπο από το Θεό, για να περιμένει, όταν θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου, το Σωτήρα του και την Πρώτη μετά απ΄ Εκείνον, που θα γίνει η αιτία της χαράς του ανθρώπου της πτώσεως.

«Έγινε Μητέρα Εκείνου του οποίου άξιζε να γίνει Μητέρα» τονίζει ο άγιος Νικόλαος Καβάσιλας. Έτσι το προαιώνιο απόκρυφο και άγνωστο ακόμα και στους αγγέλους σχέδιο του Θεού για την δική μας σωτηρία - θέωση φανερώθηκε στη γη χάρη στην Παναγία. Κι αυτό το μυστικό σχέδιο είναι η εκ Παρθένου σάρκωση του Υιού και Λόγου του Θεού, η ασύγχυτη ένωση της θείας Του φύσεως με την δική μας ανθρώπινη φύση γεγονός που υπομνηματίζει χριστολογικά το μυστήριο της Θεοτόκου. Όπως επίσημα δογμάτισε η Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος (431 μ.Χ.), αυτή η ασύγχυτη ένωση πραγματοποιήθηκε την στιγμή που εκ Πνεύματος Αγίου η Παναγία συνέλαβε στην άσπορη παρθενική Της γαστέρα την ανθρώπινη φύση του Χριστού. Έτσι, ο Κύριος που γεννήθηκε προαιώνια από τον Πατέρα τέλειος Θεός, γεννήθηκε σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή από την Παναγία τέλειος άνθρωπος. Κι επειδή ο Υιός του Θεού που ενανθρώπησε, είναι ένα και μοναδικό πρόσωπο με δύο ασύγχυτες φύσεις και όχι δύο πρόσωπα, γι΄ αυτό η Παναγία ονομάζεται Θεοτόκος.

Η Παναγία με το να γίνει Θεοτόκος αποτελεί την γέφυρα που μας οδηγεί από την γη στον ουρανό. «Καμιά δωρεά του Θεού δεν μεταβιβάζεται στους αγγέλους και στους ανθρώπους παρά μόνο δια μέσου Αυτής» ομολογεί ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς. Γι΄ αυτό κι εμείς Την προσκυνούμε τιμητικά και Την παρακαλούμε: «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς», δηλαδή γίνε η (πάντοτε εισακουόμενη) Μεσίτριά μας προς τον Υιό και Θεό σου.

Δεν φθάνει όμως να Την παρακαλούμε μόνο με τα χείλη. Πρέπει όλη η ζωή μας να είναι μια «έμπρακτη παράκληση», καθώς συμβουλεύει ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. «Ας κατασκευάσωμεν την ενθύμισιν και την καρδίαν μας, ταμείον και κατοικίαν των αρετών της Θεοτόκου. Πως τούτον εμπορούμεν να κάμωμεν; Παρθένος είναι η Θεοτόκος και φιλοπάρθενος και αγνή και φίλαγνος; Βέβαια και ημείς, αν έχωμεν όχι μόνον αγνόν το σώμα από κάθε σαρκικήν αμαρτίαν, αλλά και την ενθύμισίν μας καθαράν από αισχρούς και ρυπαρούς λογισμούς, θέλομεν αποκτήσει εις τον εαυτόν μας την Χάριν της υπεράγνου Παρθένου. Φευ γει αυτή κάθε αισχρόν πάθος; Τους ρυπαρούς λογισμούς αποστρέφεται; Πολεμεί την πορνείαν; Μισεί του θυμού τα κινήματα; Δεν δέχεται τον φθόνον και τας φιλονεικίας; Δια τούτο και ημείς πρέπει να μισώμεν όλα τα ανωτέρω πάθη, εάν θέλωμεν να είμεθα μιμηταί και φίλοι της Παρθένου. Και πάλιν· χαίρεται η Παρθένος εις την νηστείαν και την εγκράτειαν· ευφραίνεται εις την παρθενίαν και σωφροσύνην· αγαπά την ειρήνην και την πραότητα· εναγκαλίζεται την αγάπην και την ταπείνωσιν· δια τούτο και ημείς πρέπει να αγαπώμεν τας αρετάς ταύτας, εάν θέλωμεν να είμεθα ακόλουθοι και μιμηταί της Παρθένου· και με συντομίαν, καθώς η Παρθένος μισεί μεν κάθε κακίαν, αγαπά δε κάθε αρετήν, ούτω πρέπει να κάμνωμεν και ημείς, ίνα η Παρθένος βλέπουσα ημάς εστολισμένους με τας τοιαύτας αρετάς, επιθυμήση του κάλλους των ψυχών μας και έλθη νοερώς εις ημάς φέρουσα μαζί της, κάθε σειράν πνευματικών χαρίτων και αγαθών».

Στην αποκάλυψη, στο 7ο κεφάλαιο, περιγράφονται οι πρεσβύτεροι στον ουρανό να είναι ντυμένοι με λευκές στολές που τις έπλυναν με το αίμα του Ιησού Χριστού, τον οποίο λατρεύουν ημέρα και νύκτα, «και ο καθήμενος επί του θρόνου σκηνώσει επ΄ αυτούς». Ο Θεός θα σκηνώσει μέσα μας. Σε κάθε άνθρωπο που έπλυνε την ψυχή του με το αίμα του Χριστού, ο Τριαδικός Θεός θα κάνει την καρδιά του Άγια Αγίων και θα κατοικεί σ΄ αυτόν. Το Πανάγιο Πνεύμα, που το επικαλούμαστε λέγοντας, «ελθέ και σκήνωσον εν ημίν», έρχεται σ΄ αυτούς που έχουν διάθεση να αγωνισθούν.

Δια των πρεσβειών της Υπεραγίας Θεοτόκου, είθε να καθαρίσουμε την ψυχή μας από τα πάθη, για να εισέλθουμε στη Βασιλεία του Θεού. Αμήν.

 
Γράφει: ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΤΣΑΚΙΡΗ, θεολόγος 
Πηγή: IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΣΑΜΟΥ ΙΚΑΡΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΡΣΕΩΝ www.http://www.imsamou.gr 
   

Κυριακή, 10 Αυγούστου 2008

Ο πρωινός καφές τελικά δεν μας αφυπνίζει

Λονδίνο: Τελικά αυτό το πρωινό φλιτζάνι καφέ που πίνετε δεν σας αφυπνίζει, αποκαλύπτει βρετανική μελέτη που παρουσιάστηκε στο συνέδριο του Βρετανικού Ιδρύματος Διατροφής. 

Ομάδα ερευνητών του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ υποστηρίζει ότι η καφεΐνη ανακουφίζει τα συμπτώματα στέρησης που δημιουργούνται κατά τη διάρκεια της νύχτας, αλλά δεν δημιουργεί εγρήγορση και αφύπνιση, τουλάχιστον όχι περισσότερο από το φυσιολογικό. 

Μόνο τα άτομα που απέχουν για κάποιο διάστημα του καφέ, και ξαφνικά αρχίσουν και πάλι την κατανάλωση καφεΐνης στο πρωινό τους, βιώνουν την αφύπνιση. Οι τακτικοί καταναλωτές καφέ, δυστυχώς δεν αποκομίζουν οφέλη. 

Τα άτομα που εμπιστεύονται την πρωινή τους δόση καφεΐνης για να ξυπνήσουν, συνήθως υποστηρίζουν ότι αν δεν πιουν τον καφέ τους κάθε πρωί αισθάνονται νωθρότητα και δεν είναι σε θέση να αντεπεξέλθουν στο ημερήσιο πρόγραμμά τους. 

Ωστόσο, η ερευνητική ομάδα του Μπρίστολ που διενήργησε ανασκόπηση παλαιότερων μελετών για τις επιπτώσεις της καφεΐνης στον οργανισμό, διαπίστωσε ότι το μόνο που προσφέρει ο καφές είναι εξισορρόπηση των ήπιων στερητικών συμπτωμάτων που βιώνουν τα άτομα κατά τη διάρκεια της νύχτας, λόγω της απουσίας της καφεΐνης από τον οργανισμό τους. 

Ο Δρ Πήτερ Ρότζερς που ηγήθηκε της επιστημονικής διαδικασίας επισημαίνει ότι «πραγματικά αισθανόμαστε ότι μια δόση καφεΐνης το πρωί μας ενισχύει και μας αφυπνίζει, αλλά αυτό οφείλεται πιθανόν σε ανατροπή των συμπτωμάτων στέρησης που βιώνουμε κατά τη διάρκεια της νύχτας. 

Η αφύπνιση λοιπόν, είναι στην πραγματικότητα μια επιστροφή στο φυσιολογικό, και όχι πάνω από το σύνηθες. Οι άνθρωποι είναι λοιπόν αναμενόμενο να θεωρούν ότι η καφεΐνη τους κρατά σε εγρήγορση, αλλά απ' τη στιγμή που αυτό τελικά δεν συμβαίνει, η καφεΐνη μπορεί και να χάνει την χρησιμότητά της». 

Πάντως, η καφεΐνη έχει και θετικές επιπτώσεις, καθώς προλαμβάνει την γνωστική εξασθένηση στους ηλικιωμένους, αλλά παρ' όλα αυτά οι ειδικοί συμβουλεύουν να προτιμάμε τα ροφήματα χωρίς καφεΐνη. 
 
Πηγή: health.in.gr

Κάπνισμα και σωματικό βάρος

Να καπνίζω και να είμαι αδύνατος, 
ή να κόψω το τσιγάρο και να παχύνω; (ένα ψευτοδίλημμα…)

Γράφει ο Γεώργιος Πανοτόπουλος, Παθολόγος-Διατροφολόγος

Πολλοί καπνιστές αρνούνται να κόψουν το κάπνισμα, επειδή φοβούνται ότι θα παχύνουν. Όμως, αν ζυγίσουμε τα υπέρ και τα κατά, δεν υπάρχει πραγματικό δίλημμα. Πόσο μάλλον όταν η αύξηση του βάρους δεν είναι αναπόφευκτη. Ο καπνιστής μπορεί να προετοιμαστεί κατάλληλα για να αποφύγει τις συνέπειες της διακοπής του καπνίσματος.

Οι θάνατοι που οφείλονται στο κάπνισμα, είναι τόσοι όσοι αποδίδονται στο οινόπνευμα, στα ναρκωτικά, στα τροχαία ατυχήματα και στις αυτοκτονίες μαζί. Όμως η διακοπή του καπνίσματος δεν είναι εύκολη υπόθεση, γιατί το κάπνισμα προκαλεί εξάρτηση στη νικοτίνη τόσο ισχυρή όσο εκείνη των ναρκωτικών. Η διακοπή του καπνίσματος συνοδεύεται συχνά από αύξηση του βάρους, η οποία απασχολεί ιδιαίτερα τις γυναίκες. Φαίνεται ότι η νικοτίνη εμπλέκεται στους μηχανισμούς οι οποίοι ελέγχουν το σωματικό βάρος και την πρόσληψη τροφής. Οι Ινδιάνοι της Αμερικής το γνώριζαν αυτό εδώ και πολλά χρόνια.

Οι καπνιστές ζυγίζουν κατά μέσο όρο 2,0-4,5 kg λιγότερο από τους μη καπνιστές ίδιας ηλικίας και το βάρος τους σχετίζεται με τον αριθμό των τσιγάρων που καπνίζουν. Η μέση αύξηση βάρους με τη διακοπή του καπνίσματος είναι 2,8 kg στους άνδρες και 3,8 kg στις γυναίκες. Όμως, στο 10% των ανδρών και στο 14% των γυναικών, η αύξηση του βάρους με τη διακοπή του καπνίσματος υπερβαίνει τα 13 kg. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων το σωματικό βάρος των τέως καπνιστών επανέρχεται στο βάρος των μη καπνιστών ίδιας ηλικίας και φύλου.1,2 

Το κάπνισμα συνοδεύεται από τη λεγόμενη ανδροειδή ή κοιλιακή κατανομή του λίπους.3 που συνεπάγεται αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, ενώ η διακοπή του καπνίσματος συνοδεύεται από αύξηση του περιφερικού (γυναικοειδούς) λίπους.
Σε όσους ξαναρχίζουν το κάπνισμα, ενώ το σωματικό βάρος μειώνεται, μειώνεται και ο άλιπος (μυϊκός) ιστός, ιδίως στις γυναίκες και αυξάνεται το κοιλιακό λίπος.

Οι καπνιστές δεν τρώνε λιγότερο σε σχέση με τους μη καπνιστές, ακόμη και εάν έχουν λιγότερο βάρος. Όμως η διατροφή τους δεν είναι ποιοτική. Καταναλώνουν περισσότερο κρέας, αλλαντικά, τηγανητά, πλήρη γαλακτοκομικά, καφέ, οινόπνευμα, αλάτι και λίπος. Ακόμη, προσλαμβάνουν λιγότερα δημητριακά, φρούτα, λαχανικά, φυτικές ίνες, πολυακόρεστα λίπη και βιταμίνες Α, B, C και Ε σε σχέση με τους μη καπνιστές. Αυτές οι κακές διατροφικές συνήθειες παραμένουν και μετά τη διακοπή του καπνίσματος. Εξάλλου, ο τέως καπνιστής, χωρίς να έχει το αίσθημα της πείνας, τσιμπολογάει τροφές πλούσιες σε απλά σάκχαρα και λίπη.

Όσον αφορά τις ενεργειακές δαπάνες και το μεταβολισμό, το κάπνισμα ενός πακέτου τσιγάρων αυξάνει το μεταβολισμό κατά περίπου 200 θερμίδες. Υπάρχουν επίσης και διαταραχές των ενζύμων που σχετίζονται με την αποθήκευση του λίπους στα λιποκύτταρα (λιποπρωτεϊνική λιπάση) οι οποίες εξηγούν τις μεταβολές στο σωματικό βάρος των καπνιστών και των τέως καπνιστών.5

Συμπερασματικά, η διακοπή του καπνίσματος είναι μια απόφαση με σημαντικές συνέπειες, μία από τις οποίες είναι και οι μεταβολές στο βάρος. Ο καπνιστής, ο οποίος είναι υποψήφιος να διακόψει το κάπνισμα, πρέπει να ισορροπήσει το ισοζύγιο ενέργειας (τροφή – σωματική δραστηριότητα)και να έχει υπεύθυνη διατροφική εκπαίδευση. Πρώτα απ’ όλα πρέπει να μάθει ότι η αύξηση του βάρους δεν είναι υποχρεωτική, είναι μάλλον μικρότερη από ό,τι φοβάται και σε κάθε περίπτωση δεν «ακυρώνει» τα ευεργετικά οφέλη από τη διακοπή του καπνίσματος. 

Φαίνεται ότι τα άτομα, τα οποία κινδυνεύουν κυρίως από την αύξηση του βάρους είναι οι γυναίκες, οι βαρείς καπνιστές, τα άτομα σε χρόνια διατροφική στέρηση, τα άτομα που έχουν χαμηλές τιμές ενός ενζύμου (λιποπρωτεϊνικής λιπάσης) και η μαύρη φυλή.

Η αναπροσαρμογή των διαιτητικών συνηθειών, η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας και των μικροδραστηριοτήτων (π.χ. περπάτημα, κατάργηση ασανσέρ) και η ψυχική στήριξη από το περιβάλλον είναι απαραίτητες. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζονται τα άτομα που παρουσιάζουν διαταραχές της διατροφικής συμπεριφοράς, διαδοχικές αυξομειώσεις βάρους (φαινόμενο γιο-γιο) και συμπεριφορά χρόνιας στέρησης. Οι οδηγίες διατροφής πρέπει να είναι απλές και εύκολα κατανοητές, με ιδιαίτερη προσοχή στα ενδιάμεσα γεύματα (snacks), που δεν πρέπει να περιέχουν πολλές θερμίδες και λίπη, αλλά κυρίως φρούτα, λαχανικά και ψωμί ή δημητριακά.1 

Οι μελέτες χορήγησης του Rimonabant (αναστολέα του υποδοχέα CB1 των κανναβινοειδών) το οποίο αποδείχθηκε αποτελεσματικό στη φαρμακευτική αντιμετώπιση της ανδροειδούς παχυσαρκίας και των καρδιομεταβολικών παραγόντων κινδύνου, δεν οδήγησαν σε στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα όσον αφορά στη χορήγηση του φαρμάκου κατά την περίοδο διακοπής του καπνίσματος. Είναι πιθανόν ότι, όπως προκύπτει και από την κλινική πρακτική, η χορήγηση της Σιβουτραμίνης, η οποία αυξάνει τις ενεργειακές δαπάνες (μέσω αναστολής επαναπρόσληψης της αδρεναλίνης) και μειώνει τη διατροφική πρόσληψη λιπαρών και γλυκών (μέσω αύξησης της σεροτονίνης), έχει θέση κατά τη περίοδο διακοπής του καπνίσματος. Αναμένονται όμως περισσότερες μελέτες. Η σημασία της αυξημένης σωματικής δραστηριότητας είναι σημαντική, καθώς αυξάνει τις ενεργειακές δαπάνες, βελτιώνει τη διάθεση και μειώνει το στρες της διακοπής του καπνίσματος.

Ο ρόλος του οικογενειακού, ή του ειδικού στη διατροφή γιατρού, είναι σημαντικός, ιδιαίτερα απέναντι στους εφήβους και κυρίως στα νεαρά κορίτσια, που θεωρούν ότι το κάπνισμα μπορεί να βοηθήσει στον καλύτερο έλεγχο του σωματικού βάρους. Πόσο μάλλον όταν τα πρότυπα της σημερινής κοινωνίας και ο ρατσισμός κατά των παχυσάρκων συχνά δεν βοηθούν στη διακοπή του καπνίσματος. Ταυτόχρονα, οι κακές διατροφικές συνήθειες όσων καπνίζουν, καθιστούν επιτακτική τη βοήθεια του καπνιστή από το γιατρό, έτσι ώστε να μην αυξηθούν και άλλο οι βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος.
 

Οδηγίες διατροφής κατά τη διακοπή του καπνίσματος

- Αυξήστε την καθημερινή σας σωματική δραστηριότητα
- Προσέξτε τι τρώτε στα ενδιάμεσα γεύματα (snacks): συχνά είναι γεμάτα λίπη και ζάχαρη
- Μην κάνετε στερητικές δίαιτες (< 1200 θερμίδες/ ημέρα)
- Ισορροπείστε τη διατροφή σας:
• Έχετε τρία γεύματα την ημέρα 
• Φάτε καλό πρωινό 
• Αυξήστε τα όσπρια, τα δημητριακά, τις φυτικές ίνες
• Ελαττώστε τα ζωικά λίπη
• Ελαττώστε το οινόπνευμα και τον καφέ
• Αυξήστε την πρόσληψη βιταμινών A, B, C, E (φρούτα και λαχανικά)


ΠΗΓΗ : http://www.hygeia.gr/page.aspx?p_id=329 

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΠΛΟΣ ό Διάκονος, ό Μεγαλομάρτυρας

Έζησε στα τέλη του 3ου αιώνα μ.Χ., όταν αυτοκράτορας ήταν ό Διοκλητιανός. Γεννήθηκε στην Κατάνη της Σικελίας, όπου ήταν και διάκονος της εκεί Εκκλησίας. Θερμός κήρυκας του Ευαγγελίου ό Εϋπλος, προσπαθούσε να στερεώσει την πίστη των διωκόμενων χριστιανών και τους προέτρεπε να προτιμούν τα πιο φρικτά μαρτύρια παρά να αρνηθούν το Χριστό. Διότι "ει ύπομένομεν, και συσμβασιλεύσομεν ει αρνούμεθα. κακείνος άρνήσεται ημάς"1. 'Εάν, δηλαδή, δείχνουμε υπομονή, τότε και θα βασιλεύσουμε μαζί μ' αυτόν (το Χριστό). 'Εάν, όμως, Τον αρνούμαστε, και 'Εκείνος θα μας αρνηθεί. ΟΙ ειδωλολάτρες, βλέποντας αυτή τη δραστηριότητα του Εύπλου, τον κατήγγειλαν στον Έπαρχο Καλβισιανό. Αυτός προσπάθησε με συζήτηση να πείσει τον Εύπλο ότι ήταν μωρία να πιστεύει στον Τριαδικό Θεό και έπρεπε το συντομότερο να Τον αρνηθεί. Ό Εύπλος ακαταμάχητος συζητητής, διέλυσε ένα προς ένα όλα τα επιχειρήματα του έπαρχου. Ό Καλβισιανός, αφού είδε ότι δεν τα έβγαζε πέρα με τον Εύπλο, διέταξε και του έσχισαν τίς σάρκες με σιδερένια νύχια. Κατόπιν του έσπασαν τις κνήμες με σφυριά και στο τέλος τον αποκεφάλισαν. Ενώ ό Εύπλος εξακολουθούσε να μην αρνείται το Χριστό, μέχρι και την τελευταία του πνοή.
1. Β' προς Τιμόθεον, 6' 12.
Άπολυτίκιον. 

Ήχος δ'. Ταχύ προκατάβαλε.
Ως θείος διάκονος, της Εκκλησίας Χριστού, όσίως διήγαγες, τα προς Θεόν και πιστώς, και ήθλησας άριστα' συ γαρ εν τω πελάγει, των ποικίλων αγώνων, εύπλοος ανεδείχθης, παμμακάριστε Εύπλε. Και νυν προς λιμένας ημάς, θείους κυβέρνησαν.

Πέμπτη, 7 Αυγούστου 2008

7 Αυγούστου

Οσιομαρτύρων Αστεριού του θαυματουργού και Δομετίου του Πέρσου (†363). Οσίας Ποταμιάς της θαυματουργού. Νεομάρτυρος Αββακούμ, του εν Θεσ/νίκη (†1628). Δαβίδ του «Γέροντος», του εν Ευβοία, Νικάνορος (†1519) του εν «Ζάβορδα», του θαυματουργού, Υπερεχίου, Ώρ, Δομετίου του σημειοφόρου και Ποιμένος πολύπαθους του Ρώσου. Μάρτυρος Σώζοντος του εκ Νικομηδείας.Ναρκίσσου πατριάρχου Ιεροσολύμων. Οσίων Θεοδοσίου του Νέου, του ιαματικού (1), του εξ Αθηνών και εν Αργεί ασκήσαντος. Των εν Θηβαΐδι Μυρίων (10.000) Ασκητών. Οσίας Κανδίδας, της Βυζαντίας.


(1) Ο όσιος Θεοδόσιος ο νέος, ο ιαματικός, γεννήθηκε στην Αθήνα το 862 από ευσεβείς χριστιανούς. Από νεαρή ηλικία φάνηκε η θερμή πίστη που τον διακατείχε και η μεγάλη αγάπη προς τους συνανθρώπους του. Όταν αποφάσισε να αποσυρθεί στον μοναχικό βίο, μοίρασε την περιουσία του σ` όσους είχαν ανάγκη και πήγε λίγο έξω από την Αθήνα. Όμως πολλοί ήταν αυτοί πού πήγαιναν για να τον δουν και να τον συμβουλευτούν, κάτι που τον εμπόδιζε να διαλογιστεί. Για αυτό το λόγο και για να μπορέσει να μονάσει, κατέφυγε στο Άργος. Εκεί έκτισε ένα ναό στο όνομα του Τιμίου Προδρόμου, όπου πολλοί πήγαιναν για να τον συμβουλευτούν. Τον φθόνησαν όμως ιερείς, και τον κατάγγειλαν στον Επίσκοπο Άργους, Πέτρο. Ο Επίσκοπος όμως κατάλαβε την αφιλοκερδία και την ευσέβεια του Θεοδοσίου, με αποτέλεσμα να ενισχύσει ακόμη περισσότερο το θεάρεστο έργο της ελεημοσύνης. Ο άγιος Θεοδόσιος απεβίωσε ειρηνικά σε βαθιά γεράματα.

Τετάρτη, 6 Αυγούστου 2008

Πως επηρεάζει η Νηστεία την υγεία μας;

Γράφει η Κουλαπή Λίτσα, Διαιτολόγος - Διατροφολόγος 

Η νηστεία εκτός από τη μεγάλη θρησκευτική αξία, όταν γίνεται με το σωστό τρόπο είναι ευεργετική για την υγεία μας. Η αποχή από τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης που είναι το κύριο χαρακτηριστικό της, έχει ως επακόλουθο την μειωμένη κατανάλωση κορεσμένων λιπαρών. Τα κορεσμένα λιπαρά συμβάλουν στην αύξηση των επιπέδων της χοληστερόλης στο αίμα και κατ΄ επέκταση στην αύξηση των καρδιαγγειακών προβλημάτων. 

Η αυξημένη κατανάλωσης φρούτων και λαχανικών, συμβάλει στην αυξημένη πρόσληψη φυτικών ινών και μικροστοιχείων με αντιοξειδωτική δράση, όπως είναι η βιταμίνες Α, C και Ε. Οι φυτικές ίνες ευθύνονται για την ομαλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος, ενώ οι αντιοξειδωτικές ουσίες βελτιώνουν την λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και προφυλάσσουν τον οργανισμό από διάφορες μορφές καρκίνου. 

Όπως κάθε νόμισμα, έχει δύο πλευρές, έτσι και η νηστεία κρύβει διάφορους κινδύνους σε ανθρώπους που δεν ακολουθούν βασικούς κανόνες υγιεινής και ισορροπημένης διατροφής. Γι΄ αυτό ο αποκλεισμός δύο βασικών ομάδων τροφίμων των γαλακτοκομικών και του κρέατος, από το διαιτολόγιο, δημιουργεί αυξημένες πιθανότητες έλλειψης βασικών θρεπτικών συστατικών. 

Βασικό συστατικό που λαμβάνεται σε μειωμένες ποσότητες είναι οι πρωτεΐνες, τις οποίες συνηθίζουμε να παίρνουμε καθημερινά από τα ζωικά προϊόντα. Η πρωτεΐνες είναι υπεύθυνες για την ομαλή ανάπτυξη, αύξηση και διατήρηση του μυϊκού ιστού. Για να αποφύγουμε κάτι τέτοιο καλό είναι να καταναλώνονται τις περισσότερες μέρες της βδομάδας όσπρια, θαλασσινά και ψάρι όταν αυτό επιτρέπετε. Επίσης σημαντικό είναι να γίνετε συνδυασμός τροφίμων με φυτικές πρωτεΐνες, όπως π.χ. φακές με ρύζι, φασόλια με πατάτα, χούμους (ρεβίθια με ταχίνι), κουλούρι με σουσάμι.  

Άλλα συστατικά που παρουσιάζουν μειωμένη πρόσληψη είναι ο σίδηρος, η βιταμίνη Β12 και το ασβέστιο. Σε αυτά τα στοιχεία το διαιτολόγιο είναι σχεδόν πάντα ανεπαρκές, εκτός και αν εμπλουτισθεί με συμπλήρωμα. Άτομα που έχουν αυξημένη ανάγκη σε αυτά τα θρεπτικά συστατικά όπως τα παιδιά, οι αθλητές, οι υπερήλικες, οι εγκυμονούσες, οι γυναίκες που θηλάζουν, άτομα με αναιμία και προβλήματα στην καρδιακή λειτουργία, οστεοπενία και οστεοπόρωση, θα πρέπει να συμβουλευτούν τον γιατρό τους, για να νηστέψουν. 

Πολλοί ισχυρίζονται ότι χωρίς κρέας δεν μπορούν να χορτάσουν και γι΄ αυτό κατά την διάρκεια της νηστείας γίνετε υπερκατανάλωση σε ορισμένα τρόφιμα, όπως το ψωμί, οι πατάτες, τα μακαρόνια, το ρύζι, τα θαλασσινά, οι ξηροί καρποί. Έτσι λοιπόν προκύπτει ένα άλλα διατροφικό ζήτημα ίσως σημαντικότερο από την έλλειψη ζωικών προϊόντων που είναι η αύξηση βάρους. 

Τέλος σε άτομα που θέλουν να μην χρησιμοποιήσουν όλες τις μέρες της νηστείας λάδι, προτείνουμε την αντικατάσταση του με ελιές, αβοκάντο, ταχίνι, ξηρούς καρπούς και σπόρους. Με αυτό τον τρόπο δεν θα στερηθούν πολύτιμα θρεπτικά συστατικά. 

 

Τρίτη, 5 Αυγούστου 2008

Το ελαιόλαδο και οι ποιότητές του


Η ελιά εκφράζει και χαρακτηρίζει από την αρχαιότητα το ελληνικό τοπίο. Η εξημέρωση και καλλιέργεια της ελιάς στην Ελλάδα και κυρίως στη Κρήτη ξεκίνησε στα πρώτα στάδια της οικονομικής και κοινωνικής οργάνωσης στην 7η χιλιετία π.Χ. (νεολιθική εποχή). Η παραγωγή ελαιολάδου από τον ελαιόκαρπο πρέπει να ξεκίνησε την ίδια εποχή και με βεβαιότητα από την τέταρτη χιλιετία π.Χ.
Ελαιόλαδο είναι το έλαιο που λαμβάνεται με έκθλιψη των καρπών του ελαιοδέντρου. Στο σάρκωμα του ώριμου καρπού της ελιάς περιέχονται 20-30% ελαίου ανάλογα με την ποικιλία του φυτού και τον τόπο καλλιέργειας του. Το ελαιόλαδο που λαμβάνεται από τις ώριμες ελιές, αφού πρώτα καθαριστούν και διαχωριστούν από τους πυρήνες (κουκούτσια) ονομάζεται παρθένο. Το παρθένο ελαιόλαδο διακρίνεται ανάλογα με την οξύτητά του σε:
1) Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο (οξύτητα <0,8% ανά 100 γρ.),
2) Εκλεκτό παρθένο ελαιόλαδο (οξύτητα <1,5% ανά 100 γρ.)
3) Παρθένο ελαιόλαδο (οξύτητα <2,0% ανά 100 γρ.)
  Τί είναι η οξύτητα; Η οξύτητα είναι το βασικότερο κριτήριο ποιοτικής αξιολόγησης του ελαιολάδου και είναι αυτή που καθορίζει την εμπορική του αξία. Ο βαθμός οξύτητάς του υποδηλώνει την περιεκτικότητα του προϊόντος σε ελαϊκό οξύ. Ο τρόπος συγκομιδής, αποθήκευσης και έκθλιψης μπορεί να επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την τελική οξύτητα του ελαιολάδου.
  Ο ρόλος της ποιότητας του ελαιολάδου στην γεύση και στην υγεία είναι αποφασιστικός. Αποτελεί τη βασικότερη πηγή λιπαρών στη Μεσογειακή Διατροφή. Γι 'αυτό ο καταναλωτής πρέπει να γνωρίζει να διακρίνει τους διάφορους ποιοτικούς τύπους και ανάλογα να κάνει της επιλογές του.
Εκτός από το παρθένο ελαιόλαδο υπάρχουν άλλες δύο κατηγορίες ελαιολάδου, το εξευγενισμένο και το ελαιόλαδο.
  Το εξευγενισμένο ή ραφιναρισμένο προκύπτει από υποβαθμισμένα (μη βρώσιμα ελαιόλαδα) μετά από διάφορες φυσικοχημικές μεθόδους. Τα υποβαθμισμένα αυτά ελαιόλαδα μπορεί να προέρχονται αρκετές φορές από πολυτηγανισμένα και πολυμαγειρεμένα ελαιόλαδα που χρησιμοποίησαν εστιατόρια και ταβέρνες τα οποία έχουν υποστεί έντονη και προχωρημένη οξείδωση. Τα προϊόντα οξείδωσης σε μεγάλες ποσότητες είναι δυνατό να επιδράσουν στο συκώτι, στην καρδιά και στις αρτηρίες, θεωρούνται δε και ως καρκινογόνα. Ακόμη, εντονότερη οξείδωση οδηγεί στο σχηματισμό ακρολεΐνης, ενός συστατικού το οποίο πιστεύεται ότι επιδρά στο κεντρικό νευρικό σύστημα και προκαλεί οίδημα και τραυματισμό στα κύτταρα του ήπατος ή και να προκαλέσουν διάφορες αλλεργικές αντιδράσεις στον οργανισμό. Επίσης μπορεί να προέρχονται από ληγμένα ελαιόλαδα καταστημάτων και βιομηχανιών. Τέλος θα πρέπει οι καταναλωτές να γνωρίζουν ότι το ραφινέ ελαιόλαδο χρησιμοποιείται ευρέως στα εστιατόρια ειδικά για το τηγάνισμα λόγω της χαμηλής τιμής του.
  Το ελαιόλαδο (πρώην Κουπέ) αποτελεί μίγμα ραφιναρισμένου και παρθένου σε μη καθορισμένη αναλογία. Το βρίσκουμε στα ράφια των σούπερ μάρκετ και αρκετές φορές στο χύμα ελαιόλαδο που πουλάνε οι πλανόδιοι. 
Γενικότερα ο καταναλωτής πρέπει κατά την αγορά του λαδιού να προσέχει τα εξής:
α) Να έχει ευχάριστη οσμή και γεύση, δηλαδή να έχει το φρουτώδες άρωμα της φρέσκιας ελιάς.
β) Να είναι διαυγές, διαφανές και να μην έχει κατακάθι (μούργα). Βέβαια ένα λάδι μπορεί να είναι θολό όταν έχει παραχθεί πρόσφατα, κάτι τέτοιο όμως δεν μπορεί να συμβαίνει όταν βρίσκεται στα ράφια των καταστημάτων.
γ)Συνιστάται στους καταναλωτές να αποφεύγουν την αγορά λαδιού από πλανόδιους πωλητές, πράγμα που απαγορεύεται αλλά δυστυχώς παρατηρείται, ιδίως στην ελληνική επαρχία, διότι ενδέχεται να είναι νοθευμένο.

Το μυστικό της μακροζωίας των Κρητικών
Η περίφημη μελέτη των επτά χωρών, την οποία σχεδίασε ο ANGEL Keys, όταν δημοσιεύτηκε το 1980 αποκάλυψε ότι το επίπεδο υγείας των Κρητικών ήταν το καλύτερο στο κόσμο. Οι καρκίνοι και τα καρδιαγγειακά ήταν σπάνια, αφού οι θάνατοι οφειλόμενοι σε αυτά ανά 100.000 άτομα στη Κρήτη ήταν μόνο 9 έναντι 466 στην Φιλανδία. Και αυτό αποδείχτηκε ότι οφειλόταν στην διατροφή των Κρητικών που έχει σαν κύριο συστατικό της το ελαιόλαδο.

Δευτέρα, 4 Αυγούστου 2008

Γιατί θυμώνουμε ;

- Γέροντα, εγώ νομίζω ότι δεν θυμώνω, αλλά απλώς νευριάζω.
- Πώς γίνεται αυτό, βρε παιδί; Αν νευριάζης, πρέπει να εξετάσης να δης μήπως έχεις το πάθος του θυμού. Άλλο αν κάποιος νευριάση και πη καμμιά κουβέντα, επειδή είναι νευριασμένος ή έχει κάποιο πρόβλημα, έναν πόνο κ.λπ. Τότε «καλημέρα» να του πη ο άλλος , «δεν με παρατάς κι εσύ!» - μπορεί να του απαντήση. Μα καλά, «καλημέρα» του είπε∙ δεν του είπε κάτι κακό. Αυτός όμως είναι κουρασμένος, έχει τον πόνο του, γι’ αυτό αντιδρά έτσι. Βλέπεις, και το πιο υπομονετικό γαϊδουράκι, όταν το παραφορτώσης, θα κλωτσήση.
- Γέροντα, όταν δεν είμαι συμφιλιωμένη με τον εαυτό μου, μου φταίει το καθετί και αντιδρώ.
- Αν δεν είσαι συμφιλιωμένη με τον εαυτό σου , αυτό σημαίνει ότι έχεις μια πνευματική αδιαθεσία και είναι φυσικό μετά να αντιδράς. Όπως, όταν κάποιος είναι σωματικά άρρωστος, χάνει καμμιά φορά την υπομονή του και κουράζεται λ.χ. να ακούη τους άλλους να μιλάνε, έτσι και όταν δεν είναι σε καλή πνευματική κατάσταση, του λείπει η εγρήγορση, η υπομονή , η ανεκτικότητα.
- Τι φταίει, Γέροντα, που θυμώνω με το παραμικρό;
- Φταίει που πιστεύεις ότι πάντοτε φταίνε οι άλλοι. Ο θυμός σ’ εσένα ξεκινάει από τους αριστερούς λογισμούς που βάζεις για τους άλλους. Εάν βάζης δεξιούς λογισμούς, δεν θα εξετάζης τί σου είπαν ή πώς σου το είπαν, θα παίρνης το βάρος επάνω σου και δεν θα θυμώνης.
- Όμως, Γέροντα, δεν μπορώ να πιστέψω ότι πάντοτε φταίω εγώ.
- Φαίνεται, υπάρχει μέσα σου κρυφή υπερηφάνεια. Να προσέχης, γιατί ο θυμός έχει μέσα δικαιολογία, υπερηφάνεια, ανυπομονησία, αναίδεια.
- Γέροντα, γιατί σήμερα οι άνθρωποι νευριάζουν τόσο εύκολα;
- Τώρα και οι μύγες νευριάζουν! Έχουν πείσμα, θέλημα!... Παλιά, αν τις έδιωχνες, έφευγαν. Τώρα, επιμένουν… Είναι όμως αλήθεια ότι και μερικά επαγγέλματα σήμερα όχι μόνο δεν βοηθούν για την ψυχική ηρεμία, αλλά και τον εκ φύσεως ήρεμο άνθρωπο μπορεί να τον κάνουν νευρικό.
- Γέροντα, εγώ όταν ήμουν στον κόσμο, θύμωνα πολύ∙ τώρα στο μοναστήρι γιατί δεν θυμώνω;
- Πολλές φορές ,από μερικές εξωτερικές αφορμές αγανακτεί ο άνθρωπος και ξεσπά, επειδή δεν αναπαύεται με αυτό που κάνει και θέλει κάτι άλλο. Αυτές όμως οι αντιδράσεις είναι εξωτερικές σκόνες που φεύγουν, όταν βρη ο άνθρωπος αυτό που τον αναπαύει. 

Από το βιβλίο: «ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΑΡΕΤΕΣ»
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ Ε΄
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ 
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
2007

Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

6 Αὐγούστου,  


Ἡ σημερινὴ Δεσποτικὴ γιορτή, ἀδελφοί, μᾶς προκαλεῖ καί μᾶς προσκαλεῖ νὰ ἀνεβοῦμε στὸ ὄρος Κυρίου καὶ νὰ δοῦμε τὴν δόξα τοῦ Ἰησοῦ, νὰ δοῦμε τὴν λαμπρότητα τοῦ προσώπου Αὐτοῦ καὶ «νὰ εὑρεθῶμεν φωτοφανεῖς», «ἀλλοιωθέντες τὴν καλὴν ἀλλοίωσιν ἐκ τῆς τοῦ Χριστοῦ Μεταμορφώσεως». 

Δὲν ὑπάρχει τροπάριο τῆς γιορτῆς ποὺ νὰ μὴν ἀντανακλᾶ τὸ Θεῖο φῶς μὲ τὸ ὁποῖο ἔλουσε ὁ Κύριος τοὺς τρεῖς ἐκ τῶν προκρίτων μαθητῶν· «Φῶς ἀναλλοίωτον Λόγε, Φωτὸς Πατρὸς ἀγεννήτου, ἐν τῷ φανέντι φωτί σου σήμερον ἐν Θαβωρίῳ. Φῶς εἴδομεν τὸν Πατέρα, φῶς καὶ τὸ Πνεῦμα, φωταγωγοῦν πᾶσαν κτίσιν». 

Γιατί μεταμορφώθηκε ὁ Ἰησοῦς, ἀδελφοί; Τὸ Συναξάριο τῆς ἡμέρας μᾶς πληροφορεῖ σχετικά. Ὁ Κύριός μας πρὶν τὸ πάθος Του ἔλεγε στοὺς μαθητές Του γιά τὴν σύλληψή Του, τὰ πάθη καὶ τὴν Σταύρωσή Του, ἀκόμη δὲ καὶ γιὰ τοὺς διωγμοὺς κατὰ τῶν μαθητῶν Του καὶ τὸ μῖσος ποὺ θὰ εἰσέπρατταν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους. Γιὰ νὰ μὴν ἀπογοητευθοῦν λοιπόν, βλέποντας ὅλα αὐτὰ νὰ ἐπαληθεύωνται, καὶ ἐγκαταλείψουν τὸ ἔργο τους, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ κρατήσουν βέβαιη καὶ σταθερὴ τὴν ἐλπίδα σ᾿ ὅσα οὐράνια τοὺς ὑποσχέθηκε, μεταμορφώθηκε καὶ τοὺς ἔδειξε τὴν δόξα Του, ὅση βέβαια μποροῦσαν νὰ δοῦν, καὶ ἐπείσθηκαν. Βεβαιώθηκαν ὅτι ἡ δόξα Του δὲν θὰ Τὸν ἐγκαταλείψη, ἀλλὰ μὲ αὐτὴν καὶ πάλι θὰ ἔλθη «κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς». 

Παρέλαβε λοιπὸν ὁ Ἰησοῦς τοὺς τρεῖς ἐκ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, τὸν Πέτρο, τὸν Ἰάκωβο καὶ τὸν Ἰωάννη καὶ «μετεμορφώθη ἐμπρόσθεν αὐτῶν καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον Αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, τὰ δὲ ἱμάτια Αὐτοῦ ἐγένοντο λευκὰ ὡς τὸ φῶς». Δεξιὰ δὲ καὶ ἀριστερὰ Αὐτοῦ φάνηκαν ὁ Προφήτης Ἠλίας καὶ ὁ Θεόπτης Μωυσῆς, ποὺ συνομιλοῦσαν μαζί Του γιὰ ὅσα ἐπρόκειτο νὰ γίνουν. Γιατὶ ὅμως ὁ Κύριος ἐκ τῶν δώδεκα διάλεξε τρεῖς; Καὶ ἄλλες φορὲς τὸ ἔπραξε· κατά τὴν ἀνάσταση τῆς θυγατρὸς τοῦ Ἰαείρου, κατά τὴν Ἀρχιερατικὴ προσευχὴ στὸν κῆπο τῆς Γεθσημανῆ· γιατὶ ὁ Πέτρος ἀγαποῦσε περισσότερο ἀπὸ ὅλους τὸν Κύριο· ὁ Ἰωάννης, ὁ πιὸ ἁγνός, ἠγαπᾶτο περισσότερο ἀπὸ τὸν Κύριο· ὁ Ἰάκωβος πρῶτος θὰ γευόταν τὸ πικρὸ τοῦ μαρτυρίου ποτήριο σὰν τὸν ἴδιο τὸν Ἰησοῦ. 

Καὶ γιατὶ ἀπὸ τὰ ἱερὰ πρόσωπα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης διάλεξε δύο μόνο, τὸν Μωυσῆ καὶ τὸν Ἠλία; Ἕνα μέν, γιὰ νὰ ἀποδειχθῆ ὅτι ἄλλος εἶναι ὁ Ἠλίας καὶ ἄλλος εἶναι ὁ Χριστός· γιὰ νὰ διαλύση τῶν Φαρισαίων τὶς διαδόσεις ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς προφῆτες. Ἔδειξε μὲ τὴν Μεταμόρφωσή Του ὁ Χριστὸς στοὺς μαθητές Του καὶ τὸν κόσμο ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ Δεσπότης καὶ Κύριος καὶ οἱ ἅγιοι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης εἶναι ταπεινοὶ ὑπηρέτες καὶ δοῦλοι. Καὶ δεύτερο, γιὰ νὰ διδάξη μὲ τὴν παρουσία τῶν δύο μεγάλων προφητῶν ὅτι Αὐτὸς εἶναι ὁ ἀρχηγὸς τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου, ἀφοῦ ἐκ τῶν νεκρῶν ἐπέλεξε τὸν Μωυσῆ καὶ ἀπὸ τοὺς ζωντανοὺς τὸν Ἠλία «ὡς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ὅπου ἔτι ζῶν ἀνελήφθη». 

Ἀδελφοί, ὁ Χριστός μεταμορφώθηκε σαράντα ἡμέρες πρὶν ἀπὸ τὴν Σταύρωσή Του, ἀλλὰ γιορτάζεται στίς 6 Αὐγούστου, δηλ. σαράντα ἡμέρες πρὶν ἀπὸ τὴν Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Καὶ ὅπως ἀκριβῶς μεταμορφώθηκε σαράντα ἡμέρες πρὶν τὴν Σταύρωση, ἔτσι καὶ γιορτάζεται σαράντα ἡμέρες πρὶν ἀπὸ τὴν γιορτὴ τοῦ Σταυροῦ, ποὺ «ἐπέχει τὰ δίκαια τῆς σταυρώσεως καὶ τοῦ πάθους». Τοῦτο δὲ γίνεται, γιατὶ δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸ κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Μεγάλης Σαρακοστῆς νὰ γίνεται ἑορτασμός, λόγῳ τῆς περιόδου ποὺ θεωρεῖται πένθιμη. 

Ἐμπρὸς λοιπόν, στὸ Θαβώρ νὰ ἀνεβοῦμε καὶ ἂς μεταμορφωθοῦμε ἐκεῖ καθαρίζοντας ἀπὸ τὰ ψυχοφθόρα πάθη τὴν ψυχὴ καὶ τὴν καρδιά μας καὶ ἂς «μεθύσουμε» ἀπὸ τὸ πνευματικὸ κρασὶ τῆς Ἀμπέλου, ποὺ εἶναι ὁ Μεταμορφωμένος Κυριός μας. Ἀμήν.

πηγη : http://www.imml.gr/webpages/homeall.htm 

Μιλάω στη ψυχή μου

Ψυχή!
Φτερούγιζες πολύ παλιά, στις φυλλωσιές του παραδείσου.
Ήρθε ο χειμώνας ο βαρύς της αμαρτίας και του κακού.
Και σε ξεσπίτωσε.
Σε έφερε σε τούτη τη ζωή της θλίψης και του τρόμου.
Σε οποίο κλαρί και αν πέταξες, παντού σε βρήκε ο πόνος.

Άκου! Μη σκιάζεσαι! Έρχεται όπου νάναι άνοιξη.
Σαν το πουλί το αποδημητικό πάλι θε να γυρίσεις.
Σε περιμένει ο τόπος σου.
Είναι η φωλιά από όπου σε έβγαλε το αγριοπούλι του κακού.

Στην αγκαλιά του Ιησού, εκεί θα αποδημήσεις.
Με άγιες ψυχές μαζί, και συ θα τραγουδήσεις ωδή Αγαπητού.

Μην αποκάμεις στη ζωή.

Μα προ παντός, να μη το λησμονήσεις:
Ετοίμαζε τις φτερούγες σου, γιατί θα εκδημήσεις.

Γράφει: π. Δανιήλ Αεράκης

Οι δυσκολίες της πνευματικής ζωής


"Εάν επιμείνεις, μετά από την καταιγίδα θα έρθει η γαλήνη..."


Όταν αρχίζαμε την χριστιανική μας ζωή, ήμασταν γεμάτοι από ενθουσιασμό. Αλλοίμονο, εάν δεν είχαμε ενθουσιασμό∙ θα μοιάζαμε με μια μηχανή ξεθυμασμένη, με ένα ρολόγι ξεκουρδισμένο και δεν θα βγαίναμε πουθενά. Είχαμε λοιπόν τον ενθουσιασμό μας, μας βοηθούσαν και η χάρις του Θεού, ο πνευματικός μας, τα χριστιανικά βιβλία, και έτσι προχωρούσαμε. Σιγά σιγά άρχισαν οι δυσκολίες, οι αποτυχίες, οι υποχωρήσεις, οι αμαρτίες, οι πειρασμοί, σκέψεις να σταματήσωμε ή να γυρίσουμε πίσω. Τότε η ζωή μας από τραγούδι, από χαμόγελο γίνεται σταυρός. Όταν, αγαπητέ μου, η χριστιανική σου ζωή αρχίζει να γίνεται δύσκολη και να σου φαίνεται ασήκωτος σταυρός, εκεί στάσου ακλόνητος, γίνε μάρτυρας. Πες στον εαυτό σου «στώμεν καλώς»∙ στάσου ακλόνητος. Πες, όπως ο προφήτης, «ιδού εγώ, Κύριε, στέκομαι εδώ να εκτελέσω το θέλημά σου»∙ ή όπως η Παναγία, «ιδού η δούλη Κυρίου∙ γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου». Εάν επιμείνεις, μετά από την καταιγίδα θα έρθει η γαλήνη, θα ξαναγίνει γιορτινή η ζωή σου. Θα έχεις τώρα επιπλέον και την πείρα του πνευματικού αγώνος, θα έχεις εμπειρία. Μετά από την δοκιμασία αυτή, μετά από το σήκωμα του σταυρού σου, θα ανάψουν πια μέσα σου οι φλόγες του θείου έρωτος∙ θα αποκτήσεις την ωραιότερη, την δυνατότερη, την αγνότερη, την αγγελικότερη αγάπη, την αγάπη του Θεού. 

Αρχ. Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου, 
«Λόγος περί της πνευματικής ζωής»,
εκδ. Ίνδικτος