Ὁ Ὅσιος Στέφανος ὁ Σαββαΐτης

Ἀνεψιὸς τοῦ Ἰωάννου Δαμάσκηνου ὁ Στέφανος, γεννήθηκε στὴ Δαμασκὸ τὸ 725 μ.Χ. Τὸν πατέρα του τὸν ἔλεγαν Θεόδωρο Μανσοὺρ καὶ ἦταν ἀδελφὸς τοῦ Ἰωάννου Δαμάσκηνου.

Σὲ ἡλικία δέκα ἐτῶν, ὁ Στέφανος εἰσήχθη ἀπὸ τὸν θεῖο του στὴ Λαύρα τοῦ Ἁγίου Σάββα, ὅπου γιὰ 15 χρόνια ἐκπαιδεύτηκε πολὺ καλὰ στὴ μοναχικὴ ζωή. Μετὰ τὸ θάνατο τοῦ θείου του, ἀποσύρθηκε στὴν ἔρημο καὶ ἐντρυφοῦσε ἀκόμα περισσότερο στὴ μελέτη τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ. Ἐκεῖ ἀσχολήθηκε καὶ μὲ τὴν ποίηση, στὴν ὁποία διακρίθηκε καὶ ἀναδείχθηκε ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους ποιητὲς τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ὁ Στέφανος, ὅτι δημιουργοῦσε μὲ τὸ ταλέντο ποὺ τοῦ ἔδωσε ὁ Θεός, τὸ ἀφιέρωνε στὴ δόξα τοῦ Θεοῦ καὶ ὄχι στὸ θαυμασμὸ τῶν ἀνθρώπων. Διότι τὸν ἐνέπνεαν τὰ λόγια της Ἁγίας Γραφῆς, ποὺ λένε: «Πὰν ὅτι ἂν ποιῆτε ἐν λόγῳ ἢ ἐν ἔργῳ, πάντα ἐν ὀνόματι Κυρίου Ἰησοῦ, εὐχαριστοῦντες τῷ Θεῷ καὶ πατρὶ δι' αὐτοῦ». Δηλαδή, κάθε τί ποὺ κάνετε μὲ λόγο ἢ μὲ ἔργο, ὅλα νὰ τὰ πράττετε γιὰ νὰ ἀρέσετε στὸν Κύριο Ἰησοῦ καὶ γιὰ τὴν δόξα Του, εὐχαριστοῦντες μέσῳ Αὐτοῦ τὸν Θεὸ καὶ Πατέρα, ποὺ τόσο πολὺ μᾶς ἀγάπησε.
Ὁ Στέφανος, ἀφοῦ κόσμησε τὴν Ἐκκλησία μὲ τὰ ποιήματά του, πέθανε εἰρηνικὰ τὸ 807 μ.Χ.



Ἀπολυτίκιο. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε
Ὡς θεῖον στεφάνωμα, τὴν ἀρετὴν ἐσχηκώς, λαμπρῶς ἐστεφάνωσας, τὴν Ἐκκλησίαν Χριστοῦ, ἐν λόγοις καὶ πράξεσι· σὺ γὰρ ὡς Ἱεράρχης, καὶ σοφὸς θεηγόρος, θείων ᾀσμάτων λύρα, Πάτερ Στέφανε ὤφθης· διὸ ταῖς σαῖς φαιδρότησιν, ἡμᾶς στεφάνωσον.



Κοντάκιον. Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Ἀσκητῶν ὁμότροπος, γεγενημένος θεόφρον, Ἱεράρχης ὅσιος, παρὰ Θεοῦ προεβλήθης, ἅπασαν, τὴν Ἐκκλησίαν καταφαιδρύνων, σύριγγι, τῆς θεοπνεύστου σου Πάτερ γλώσσης· διὰ τοῦτό σε τιμῶμεν, ὡς Θεοῦ μύστην, Στέφανε Ὅσιε.



Μεγαλυνάριον.
Στέφανος ἀνθόπλοκος καὶ σεπτός, Στέφανε θεόφρον, δι’ ἀσκήσεως ἀρετῶν, τῇ φωτοστολίστῳ, ἐγένου Ἐκκλησίᾳ· τῇ σῇ γὰρ σταφανοῦται, ἐνθέῳ χάριτι.
www.synaxarion.gr

Ὁ Ὅσιος Σισώης ὁ Μέγας

Ἔλαμψε μὲ τὴν πνευματική του σύνεση, τὴν ταπεινοφροσύνη, τὴν φιλαδελφία καὶ τὸ ἐνδιαφέρον του στὸ νὰ ἐπιστρέψει καὶ ἕναν μόνο ἁμαρτωλό.

Μεταξὺ τῶν ἀσκητῶν ἀναδείχτηκε ὀνομαστὸς καὶ μέγας, ἀθλητὴς τῆς πρώτης γραμμῆς, τύπος ἐγκράτειας, ἀλλὰ καὶ ψυχὴ ποὺ προσευχόταν γιὰ δικαίους καὶ ἀδίκους, πλούσιους καὶ φτωχούς, ἄρχοντες καὶ ἰδιῶτες, κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς καὶ γενικὰ γιὰ ὅλο τὸν κόσμο. Στὴν γῆ ἦταν, ἀλλὰ ἡ ζωή του ἦταν οὐράνια. Ὑψωμένος πάνω ἀπὸ τὴ σάρκα, ποὺ χαλιναγωγοῦσε τέλεια μὲ τὴν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ τὴν θεία κοινωνία τοῦ σώματος καὶ τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ.
Ἡ μνήμη του μένει ὑπόδειγμα σὲ ὅσους θέλουν τὴν ἀσκητικὴ ζωή, γιὰ νὰ εἶναι γνήσιοι καὶ πραγματικοὶ ἀσκητές, ὄχι μόνο μὲ τὴν ἀντοχὴ τοῦ σώματος, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν πνευματικὴ ἀναγέννηση καὶ τὴ λάμψη τῆς ἀρετῆς.

www.synaxarion.gr



Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλάγιος α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ἐκ παιδὸς γεωργήσας ζωὴν τὴν κρείττονα, τῶν κατ’ αὐτῆς ἐνεπλήσθης θεουργικῶν ἀγαθῶν, τῶν Ἀγγέλων μιμητὰ Σισώη Ὅσιε· ὅθεν ὡς ἥλιος λαμπρός, ἀπαυγάζεις τηλαυγῶς, ἐν ὥρᾳ τῆς σῆς ἐξόδου, δηλοποιῶν τὴν σὴν δόξαν, καὶ καταλάμπων τὰς ψυχὰς ἡμῶν.



Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Ἐν ἀσκήσει ἄγγελος ἐν γῇ ὡράσθης, καταυγάζων Ὅσιε, τὰς διανοίας τῶν πιστῶν, θεοσημείαις ἑκάστοτε· ὅθεν σε πάντες, Σισώη γεραίρομεν.



Μεγαλυνάριον.
Νέκρωσιν Σισώη ζωοποιόν, παθῶν τῇ ἐκδύσει, ἐνδυσάμενος ὁλικῶς, νεκροὺς ὡς ἐξ ὕπνου, τῷ ἱερῷ σου λόγῳ, ἐξήγειρας νεκρώσας, τὸν παναλάστορα.

Ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας ὁ Ἱεροσολυμίτης, Ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης

«Ζηλοῦτε τὰ πνευματικά». Νὰ ἐπιθυμεῖτε μὲ ζῆλο τὰ πνευματικὰ χαρίσματα. Τέτοιο ζῆλο σὲ ὅλη του τὴν ζωὴ εἶχε καὶ ὁ ἅγιος Ἀνδρέας.

Ἀπὸ τοὺς μεγάλους ἐκκλησιαστικοὺς ποιητὲς ὁ Ἀνδρέας, γεννήθηκε στὴν Δαμασκὸ ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς, τὸν Γεώργιο καὶ τὴν Γρηγορία. Σὲ ἡλικία 15 χρονῶν, κατατάχθηκε στὸν κλῆρο (ἀναγνώστης) τοῦ πατριαρχικοῦ θρόνου τῶν Ἱεροσολύμων, ἀπὸ τὸν τότε Πατριάρχη Θεόδωρο.

Στὴν Ἱερουσαλήμ, ὁ Ἀνδρέας διακρίθηκε γιὰ τὴν μόρφωση καὶ τὴν ἀρετή του μεταξὺ τῶν ἁγιοταφιτῶν πατέρων, γι’ αὐτὸ καὶ τὸν προέκριναν νὰ σταλεῖ στὴν Κωνσταντινούπολη, γιὰ τὴν ἕκτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο κατὰ τῶν Μονοφυσιτῶν. Μετὰ τὸ τέλος τῆς Συνόδου, ὁ Ἀνδρέας παρέμεινε στὴ βασιλεύουσα, ὅπου χειροτονήθηκε διάκονος καὶ διορίσθηκε διευθυντὴς τοῦ ὀρφανοτροφείου «Ἅγιος Παῦλος». Ἡ ἔξοχη ἐπιμέλεια ποὺ ἀνέπτυξε στὸ φιλανθρωπικὸ αὐτὸ ἵδρυμα, τὸν ἀνέδειξε ἀρχιεπίσκοπο Κρήτης.

Ἀφοσιωμένος στὰ καθήκοντα τῆς νέας του θέσης, ἀναδείχθηκε μέγας ἐκκλησιαστικὸς διοικητής, ἀλλὰ καὶ λαμπρὸς διδάσκαλος καὶ ρήτορας. Γι' αὐτὸ καὶ ὅλο του τὸ ποιμνίο τὸν θεωροῦσε πραγματικὰ πατέρα.

Ἀλλὰ ὡς μητροπολίτης πῆρε μέρος στὴν σύνοδο ποὺ συγκάλεσε ὁ Φιλιππικὸς Βαρδάνης (712) καὶ ὑποστήριξε τὸν Μονοφυσιτισμό, ἀλλὰ ἐπανῆλθε στὴν ὀρθὴ πίστη μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Βαρδάνη. Στὸ γυρισμὸ ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπου εἶχε πάει γιὰ διάφορες ὑποθέσεις, πέθανε (740 μ.Χ.) ἐπάνω στὸ καράβι. Τὸν ἔθαψαν στὴν Ἐρεσσὸ τῆς Μυτιλήνης, στὸ ναὸ τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας.
Νὰ σημειώσουμε ἐπίσης, ὅτι ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας, συνέθεσε καὶ ἀρκετὰ μουσικὰ τροπάρια καὶ κανόνες. Ἕνα ἀπὸ τὰ σπουδαία ἔργα τοῦ εἶναι καὶ ὁ Μέγας Κανόνας, ποὺ ψάλλεται τὴν Πέμπτη της Ε’ ἑβδομάδος Νηστειῶν τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς.



Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Τοῦ Δαβὶδ τὴν κινύραν Πάτερ μιμούμενος, ἐν Ἐκκλησίᾳ Ὁσίων προσᾴδεις ᾆσμα καινόν, ὡς σοφὸς ὑφηγητὴς τοῦ θείου Πνεύματος· σὺ γὰρ ἐβρόντησας ἡμῖν, τὰς τῆς χάριτος ᾠδὰς, καὶ λόγον δικαιοσύνης, Ἀνδρέα Πατέρων κλέος, πρὸς σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἡμῶν.



Κοντάκιον. Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.
Σαλπίσας τρανῶς, τὰ θεῖα μελῳδήματα, ἐδείχθης φωστήρ, τῷ κόσμῳ τηλαυγέστατος, τῷ φωτὶ λαμπόμενος, τῆς Τριάδος Ἀνδρέα Ὅσιε· ὅθεν πάντες βοῶμέν σοι· Μὴ παύσῃ πρεσβεύων, ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.



Μεγαλυνάριον.
Χαίροις εὐσεβείας θεῖος αὐλός, καὶ τῆς Ἐκκλησίας, θεορρήμων ὑφηγητής· χαίροις ὁ ἐν λόγοις, καὶ ᾄσμασιν ἐνθέοις, Τριάδα μεγαλύνων, Ἀνδρέα πάνσοφε.

Κατάθεσις Τιμίας Ἐσθῆτος τῆς Θεοτόκου

Δυὸ πατρίκιοι, οἱ αὐτάδελφοι Γάλβιος καὶ Κάνδιδος, πηγαίνοντας στὰ Ἱεροσόλυμα νὰ προσκυνήσουν, ἔφτασαν στὴν Παλαιστίνη. Κατὰ τὴν ἐπίσκεψή τους στοὺς Ἁγίους Τόπους, συνάντησαν μία Ἑβραία, ἡ ὁποία εἶχε στὴν κατοχή της καὶ φύλαγε μὲ πάρα πολὺ μεγάλη εὐσέβεια, μέσα σὲ εἰδικὸ κιβώτιο τὴν τίμια Ἐσθῆτα (φόρεμα) τῆς Παναγίας. Τότε οἱ Γάλβιος καὶ Κάνδιδος, ἀφοῦ προσκύνησαν τὸ ἱερὸ ἔνδυμα, ἔβαλαν σκοπὸ νὰ τὸ μεταφέρουν στὴν Κωνσταντινούπολη. Ἀφοῦ ἔφτασαν στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ προσκύνησαν, στὴν συνέχεια κατασκεύασαν ἕνα εἰδικὸ κιβώτιο, ὅμοιο μὲ αὐτὸ ποὺ εἶχε ἡ Ἑβραία γυναῖκα καὶ φύλαγε τὸ φόρεμα τῆς Θεοτόκου. Τὸ κιβώτιο αὐτό, χωρὶς νὰ τοὺς πάρει εἴδηση ἡ γυναῖκα, τὸ ἄλλαξαν μὲ αὐτὸ ποὺ περιεῖχε τὴν τιμία Ἐσθῆτα, χωρὶς νὰ τοὺς πάρει εἴδηση.
Ἔτσι λοιπὸν πῆραν τὸ κιβώτιο μὲ τὸ ἱερὸ ἔνδυμα καὶ ξεκίνησαν γιὰ τὴν Κωνσταντινούπολη. Ὅταν ἔφθασαν στὴν Πόλη, προσπάθησαν νὰ κρύψουν αὐτὸν τὸν πολύτιμο θησαυρὸ στὶς Βλαχέρνες. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν μποροῦσαν νὰ τὸ κρύψουν, γνωστοποίησαν αὐτὸ τὸ γεγονὸς στὸν αὐτοκράτορα τῆς Πόλης. Ἐκεῖνος μόλις πληροφορήθηκε τὴ μεταφορὰ τῆς τιμίας Ἐσθῆτος στὴν Κωνσταντινούπολη ἀσπάστηκε μὲ μεγάλη εὐλάβεια τὸ ἱερὸ ἔνδυμα καὶ ἀμέσως ἔδωσε ἐντολὴ νὰ κατασκευαστεῖ Ναὸς καὶ ἀργότερα μέσα σ' αὐτὸν τοποθέτησε τὸ ἱερὸ ἔνδυμα, τὸ ὁποῖο βρίσκεται μέχρι καὶ σήμερα σ' αὐτὸν τὸν τόπο, ἀποτελῶντας φυλακτήριο καὶ συνάμα πολύτιμο κειμήλιο γιὰ τοὺς χριστιανούς.



Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. δ'.

Θεοτόκε Ἀειπάρθενε, τῶν ἀνθρώπων ἡ σκέπη, Ἐσθῆτα καὶ Ζώνην τοῦ ἀχράντου σου σώματος, κραταιὰν τῇ πόλει σου περιβολὴν ἐδωρήσω, τῷ ἀσπόρῳ τόκῳ σου ἄφθαρτα διαμείναντα· ἐπὶ σοὶ γὰρ καὶ φύσις, καινοτομεῖται καὶ χρόνος. Διὸ δυσωποῦμέν σε, εἰρήνην τῇ πολιτείᾳ σου δώρησαι, καὶ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.



Ἕτερον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θεῖον ἔνδυμα, τῶν οίκτιρμῶν σου, καὶ ἱμάτιον ἀθανασίας, τὴν ἁγίαν σου Ἐσθῆτα καὶ ἄφθαρτον, τῇ κληρουχίᾳ σου Κόρη δεδώρησαι, εἰς περιποίησιν πάντων καὶ σύναψιν. Ὅθεν Ἄχραντε, τὴν θείαν αὐτῆς κατάθεσιν, τιμῶντες εὐσεβῶς σὲ μεγαλύνομεν.



Κοντάκιον Ἦχος δ'. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ
Περιβολὴν πᾶσι πιστοῖς ἀφθαρσίας, Θεοχαρίτωτε Ἁγνὴ ἐδωρήσω, τὴν Ἱερὰν Ἐσθῆτά σου μεθ’ ἧς τὸ ἱερόν, σῶμά σου ἐσκέπασας, σκέπη πάντων ἀνθρώπων· ἧς περ τὴν κατάθεσιν, ἑορτάζομεν πόθῳ, καὶ ἐκβοῶμεν φόβῳ σοι σεμνή· χαῖρε Παρθένε, Χριστιανῶν τὸ καύχημα.



Μεγαλυνάριον.
Τῆς ἀθανασίας τὸν χορηγόν, τέξασα Παρθένε, ἠθανάτισας τὸν Ἀδάμ· τοῦτο γὰρ δηλοῦσα, ἡ ἄφθαρτος Ἐσθής σου φθορᾶς παθῶν λυτροῦται, τοὺς προσπελάζοντας.

www.synaxarion.gr

Ἀνακομιδὴ Τιμίων Λειψάνων Ἁγίων Κύρου καὶ Ἰωάννου τῶν Ἀναργύρων καὶ Θαυματουργῶν καὶ τῶν σὺν αὐτοῖς

«Τῇ αὐτῇ ἡμέρα, μνήμη τῆς ἀνακομιδῆς τῶν λειψάνων τῶν Ἁγίων καὶ Θαυματουργῶν Ἀναργύρων Κύρου καὶ Ἰωάννου· καὶ τῆς Ἁγίας Μάρτυρος Ἀθανασίας καὶ τῶν τριῶν αὐτῆς θυγατέρων καὶ παρθένων Θεοδότης, Θεοκτίστης καὶ Εὐδοξίας».
Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Κύρος καὶ Ἰωάννης, Ἀθανασία, Θεοδότη, Θεοκτίστη καὶ Εὐδοξία († 31 Ἰανουαρίου) ἄθλησαν κατὰ τὴν ἐποχὴ τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.). Σήμερα ἑορτάζεται ἡ εὕρεση τῶν ἱερῶν λειψάνων αὐτῶν. Ἡ Σύναξή τους ἐτελεῖτο «ἐν τοῖς Φωρακίου καὶ ἐν ταῖς Ἀρκαδιαιναῖς».



Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείας χάριτος, τῇ ἐνεργείᾳ, ἀναβλύζοντα, θαυμάτων ῥεῖθρα, ἀναργύρως τὰ σεπτὰ ἡμῶν λείψανα, ἐκ τῶν λαγόνων τῆς γῆς κόσμῳ ἔλαμψαν, Κῦρε θεόφρον, Ἰωάννη τε ἔνδοξε· ὅθεν ἅπαντες, τὴν τούτων τιμῶντες εὕρεσιν, αἰτοῦμεν δι’ ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.



Κοντάκιον. Ἦχος πλ. β’. Χειρόγραφον εἰκόνα.
Τὸ μέγα ἰατρεῖον τῆς οἰκουμένης, τὸ ζεῦγος τοῦ Χριστοῦ τὸ πεποθημένον, τοὺς φωστῆρας τοὺς ἐκλάμποντας, ταῖς αὐγαῖς τῶν ἰάσεων, ὑμνήσωμεν πιστοὶ μεγαλοφώνως, ἔνδον τοῦ ναοῦ αὐτὸν βοῶντες· Κῦρος καὶ Ἰωάννης, οἱ χορηγοὶ τῶν θαυμάτων, καὶ ἰατροὶ τῶν νοσούντων, αὐγάζουσι τὰ πέρατα.



Μεγαλυνάριον.
Ρεῖθρα ἰαμάτων παντοδαπῶν, βλύζοντα τῷ κόσμῳ, ἀνεφάνησαν ἐκ τῆς γῆς, ὑμῶν νῦν τὰ σκήνη, Κῦρε καὶ Ἰωάννη, ἐξ ὧν ῥῶσιν τρυγῶμεν, ψυχῆς καὶ σώματος.

www.synaxarion.gr

Οσιομάρτυς Φεβρωνία (Πολύαθλος)

Οσιομάρτυς Φεβρωνία (Πολύαθλος)
Η ΑΓΙΑ ΦΕΒΡΩΝΙΑ

Εκθαμβωτική ήταν ή σωματική της ομορφιά. Άλλα ακόμα περισσότερο έλαμπε ή ψυχή της, ανάμεσα στις μοναχές του μοναστηριού της Μεσοποταμίας (οτήν πόλη της Νισίβεως, πού λέγεται Αντιόχεια της Μυγδονίας και βρισκόταν στα σύνορα του Βυζαντινού και Περσικού κράτους). Από 17 χρονών ή Φεβρωνία πήγε στο μοναστήρι, όπου ηγουμένη ήταν ή θεία της Βρυένη. Γρήγορα προσαρμόστηκε στους κανόνες της νέας ζωής, και μάλιστα πάντα έβρισκε χρόνο να μελετά και να καλλιεργεί το πνεύμα της. Ή ζωή της ήταν ήσυχη. Όμως, κάποια μέρα ταράχθηκαν τα γαλήνια "νερά" της ησυχίας της. Ένα σώμα στρατιωτών πού έξεδίωκε χριστιανούς, πέρασε από τη μονή της Φεβρωνίας. ΟΙ άλλες μοναχές πρόλαβαν και έφυγαν μακριά. Ή Φεβρωνία, επειδή ήταν άρρωστη, δεν μπόρεσε να μετακινηθεί. Μαζί της έμειναν ή ηγουμένη Βρυένη και ή αδελφή Θωμαΐς. ΟΙ στρατιώτες, μόλις άντίκρυσαν τη Φεβρωνία, έμειναν έκπληκτοι από την ομορφιά της. "Αφησαν, λοιπόν, τρεϊς άνδρες να τη φρουρούν και οι υπόλοιποι γύρισαν και το ανέφεραν στον αρχηγό τους Σελήνο (288 μ.Χ.). Αυτός αμέσως διέταξε και την έφεραν μπροστά του, και με κάθε τρόπο την πίεσε να άλλαξοπιστήσει. Πρότεινε στη Φεβρωνία να τη δώσει σύζυγο στον ανεψιό του Λυσίμαχο, πού κοντά του θα γνώριζε μεγάλη δόξα. Ή Φεβρωνία, όμως, προτίμησε να γίνει "της μελλούσης άποκαλύπτεσθαι δόξης κοινωνός"1. Προτίμησε, δηλαδή, να είναι συμμέτοχος της δόξας πού θα αποκαλυφθεί κατά τη δευτέρα παρουσία, και με περίσσιο θάρρος περιφρόνησε τις προτάσεις του Σελήνου, ό όποιος, αφού τη βασάνισε, τελικά τη σκότωσε με ξίφος.
1. Α' Έπιστολή Πέτρου, ε' 1.


Άπολυτίκιον. Ήχος γ'. Την ωραιότητα.
Ως της ασκήσεως, ρόδονήδύπνευστον, όσμήν αθλήσεως, τω κόσμω έπνευσας, εις όσμήν μύρων του Χριστού, δραμούσα άσχέτω πόθω' όθεν ως παρθένον σε, και Όσίαν και Μάρτυρα, θαυμαστώς έδόξασε, Φεβρωνία ό Κύριος· ω πρέσβευε υπέρ των βοώντων χαίρε σεμνή Όσιομάρτυς.

www.gonia.gr

Γενέσιον τοῦ Τιμίου ἐνδόξου Προφήτου, Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου

Ἡ Ἐκκλησία, τρία μόνο Γενέθλια τιμᾶ καὶ ἑορτάζει: α. τοῦ Δεσπότου καὶ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, β. τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, καὶ γ. τοῦ Τιμίου Προδρόμου.

Τὰ γεγονότα τῆς γεννήσεως τοῦ Τιμίου Προδρόμου ἀναφέρει ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς στὸ α’ κεφάλαιο τοῦ Εὐαγγελίου του.

Γράφει, λοιπόν, ὅτι στὶς ἡμέρες τοῦ βασιλέως Ἡρώδη ἐζοῦσε στὴν Ἰουδαία κάποιος ἱερέας ποὺ λεγόταν Ζαχαρίας. Εἶχε σύζυγό του τὴν Ἐλισάβετ, ἡ ὁποία ἦταν ἀπόγονος τοῦ Προφήτου Ἀαρών. Ἦσαν καὶ οἱ δύο ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ καὶ ἐζοῦσαν μὲ δικαιοσύνη, φόβο Θεοῦ, εὐλάβεια, σωφροσύνη, καὶ ἐτηροῦσαν τὶς θεῖες ἐντολές. Γιὰ πολλὰ χρόνια ἱκέτευαν τὸν Κύριο νὰ τοὺς εὐλογήσει μὲ τὴ χαρὰ τῆς τεκνογονίας, ἀλλὰ δὲν εἶχαν ἀποκτήσει, παρὰ τὴ θερμὴ προσευχή τους, παιδί. Ὁ Ζαχαρίας καὶ ἡ στείρα σύζυγός του Ἐλισάβετ εἶχαν φθάσει σὲ βαθὺ γήρας καὶ δὲν εἶχαν πλέον ἐλπίδα νὰ τεκνοποιήσουν.

Ἐνῶ ὁ ἱερέας Ζαχαρίας εὑρισκόταν μία ἡμέρα στὸ ναὸ καὶ ἐθυμίαζε στὸ ἱερὸ Βῆμα, ἐφανερώθηκε σ’ αὐτὸν Ἄγγελος Κυρίου, γιὰ νὰ προμηνύσει τὴ γέννηση τοῦ ἐπιγείου καὶ ἔνσαρκου ἄγγελου, τοῦ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου. Βλέποντάς τον ὁ Ζαχαρίας ἐταράχθηκε καὶ ἐφοβήθηκε τόσο πολὺ ὥστε ἔμεινε ἐκστατικός. Τότε ὁ Ἄγγελος Κυρίου τοῦ εἶπε: «Μὴ φοβᾶσαι, Ζαχαρία. Γιατὶ ὁ Θεὸς ἐδέχθηκε τὴν προσευχή σου καὶ ἡ γυναίκα σου, ἡ Ἐλισάβετ, θὰ γεννήσει υἱό. Καὶ θὰ τὸν ὀνομάσεις Ἰωάννη. Καὶ θὰ δοκιμάσεις μεγάλη χαρὰ καὶ ἀγαλλίαση. Πολλοὶ θὰ χαροῦν γιὰ τὴ γέννησή του, γιατὶ θὰ εἶναι μεγάλος καὶ περιφανὴς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Θὰ λάβει ὅλο τὸ πλήρωμα τῆς Θείας Χάριτος καὶ θὰ γεμίσει ἀπὸ τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὅταν ἀκόμη θὰ κυοφορεῖται στὴν κοιλία τῆς μητέρας του Ἐλισάβετ. Καὶ μὲ τὸ κήρυγμά του θὰ ἐπιστρέψουν πολλοὶ Ἰσραηλῖτες στὴ γνώση τοῦ Ἀληθινοῦ Θεοῦ, τοῦ Κυρίου αὐτῶν».

Ἀκούγοντας ἔκπληκτος ὁ Ζαχαρίας τὸ μήνυμα τοῦ Ἀγγέλου, κατεπλάγη καὶ τὸν ἐρώτησε γεμάτος ἀπορία: «Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνει αὐτό; Καὶ μὲ ποιὸ τρόπο θὰ τὸ γνωρίσω καὶ θὰ τὸ πιστέψω, ὅταν εἶμαι γέροντας στὴν ἡλικία καὶ ἡ γυναίκα μου ὑπέργηρη καὶ στείρα;». Τότε ὁ Ἄγγελος τοῦ εἶπε: «Ἐγὼ εἶμαι ὁ Γαβριήλ, ποὺ παρουσιάζομαι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ μὲ ἀπέστειλε ὁ Θεὸς νὰ σοῦ φέρω αὐτὴ τὴ χαρμόσυνη ἀγγελία. Καὶ ἰδού, ἐπειδὴ δὲν ἐπίστεψες στὰ λόγια μου, θὰ μείνεις ἄλαλος μέχρι τὴν ἡμέρα ποὺ θὰ ἐκπληρωθοῦν ὅσα σοῦ προανήγγειλα, δηλαδὴ μέχρι νὰ γεννηθεῖ ὁ Ἰωάννης».

Πράγματι ἀπὸ ἐκείνη τὴν ἡμέρα ὁ Ζαχαρίας ἔμεινε βουβὸς καὶ ἄλαλος, ἕως ὅτου ἡ Ἐλισάβετ ἔτεκε τὸν Πρόδρομο.

Τὴν ὄγδοη ἡμέρα οἱ συγγενεῖς ἦλθαν γιὰ νὰ ἐκτελέσουν τὴν περιτομὴ τοῦ παιδιοῦ καὶ ἤθελαν νὰ τὸ ὀνομάσουν μὲ τὸ ὄνομα τοῦ πατέρα του, Ζαχαρία. Ἀλλὰ ἡ Ἐλισάβετ τοὺς εἶπε ὅτι θὰ ὀνομαστεῖ Ἰωάννης. Στὴν ἀπορία τους, πῶς θὰ λάβει τὸ ὄνομα αὐτό, ἐπειδὴ κανένας ἀπὸ τοὺς συγγενεῖς δὲν εἶχε τὸ ὄνομα αὐτό, ὁ Ζαχαρίας ἐζήτησε μία μικρὴ πλάκα ἐπὶ τῆς ὁποίας ἔγραψε τὰ ἀκόλουθα: «Ἰωάννης εἶναι τὸ ὄνομά του». Καὶ ἐξεπλάγησαν ὅλοι. Ὁ Ζαχαρίας δὲ ἄνοιξε ἀμέσως τὸ στόμα του καὶ εὐλογοῦσε τὸν Θεὸ μέσα ἀπὸ τὴν καρδιά του. Ὁ δὲ Ἰωάννης καθημερινὰ ἀναδεικνυόταν ὡς ἔμψυχο ὄργανο τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ, πλήρης τῶν χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, στήλη κάθε ἀρετῆς καὶ εὐσέβειας.
Κατὰ τοὺς τελευταίους βυζαντινοὺς χρόνους, ἡ ἑορτὴ αὐτὴ ἐτελεῖτο στὸ ναὸ τοῦ Προδρόμου τῆς Πέτρας, μὲ τὴν παρουσία τοῦ αὐτοκράτορος.



Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Προφῆτα καὶ Πρόδρομε, τ[πης παρουσίας Χριστοῦ, ἀξίως εὐφημῆσαί σε, οὐκ εὐποροῦμεν ἡμεῖς, οἱ πόθῳ τιμῶντές σε· στείρωσις γὰρ τεκούσης, καὶ πατρὸς ἀφωνία, λέλυνται τῇ ἐνδόξῳ, καὶ σεπτῇ σου γεννήσει, καὶ σάρκωσις Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, κόσμῳ κηρύττεται.



Κοντάκιον. Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Ἡ πρὶν στεῖρα σήμερον, Χριστοῦ τὸν Πρόδρομον τίκτει, καὶ αὐτὸς τὸ πλήρωμα, πάσης τῆς προφητείας· ὃνπερ γὰρ, προανεκήρυξαν οἱ Προφῆται, τοῦτον δή, ἐν Ἰορδάνῃ χειροθετήσας, ἀνεδείχθη Θεοῦ Λόγου, Προφήτης κῆρυξ, ὁμοῦ καὶ Πρόδρομος.



Μεγαλυνάριον.
Ἄνθος τὸ θεόσδοτον ἐκφυέν, σήμερον ἐκ στείρας, εὐωδίας ἁγιασμοῦ, ἔπλησε τὰ πάντα, τὴν ἔρημον τὰ ὄρη, τῶν ποταμῶν τὰ ῥεῖθρα, Χριστοῦ ὁ Πρόδρομος.

Φιλανθρωπία

Φιλανθρωπία



Φίλος ασκητικών τάσεων επιθυμούσε να κρατήσει για τις ατομικές του ανάγκες ένα μικρό χρηματικό ποσό και τα υπόλοιπα χρήματα, που έβγαζε από την εργασία του, να τα μοιράσει σε ελεημοσύνες, όμως δίσταζε να μένει με τόσα λίγα χρήματα. Είπε το λογισμό του στο γέροντα κι εκείνος του απάντησε: << Ευλογημένε, κάθισε και ασχολείσαι με τέτοιες λεπτομέρειες! Κράτα για τον εαυτό σου όσα χρήματα θέλεις, και δώσε όλη την προσπάθειά σου στο πώς να αγαπήσεις περισσότερο τον Χριστό κι όλα αυτά τα ζητήματα θα λυθούν μόνα τους>>.

www.imlemesou.com

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ό Μέγας και θεοφόρος

Μέγας Οσιος Παΐσιος
Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ό Μέγας και θεοφόρος


Ό όσιος Παΐσιος καταγόταν από την Αίγυπτο και γεννήθηκε το έτος 300 μ.Χ. από γονείς πολύ πλούσιους, αλλά και ευσεβείς. Ήταν επτά αδέλφια και ό μικρότερος ήταν ό Παΐσιος. Σέ μικρή ηλικία έμεινε ορφανός Β από πατέρα και ή στοργική μητέρα του τον Ι ανέθρεψε σύμφωνα με τις επιταγές του Ευαγγελίου. Σε νεαρή ηλικία ό Παΐσιος, πήγε στην έρημο κοντά στον διάσημο, για την αρετή του άββά Παμβώ. Με οδηγό αυτόν τον έμπειρο πνευματικό πατέρα, ό Παΐσιος απέκτησε πολλές θείες αρετές. Όταν πέθανε ό Παμβώ, ό Παΐσιος αναχώρησε στο δυτικό μέρος της ερήμου και εκεί έστησε τη διαμονή του, όπου πλήθος ανθρώπων πήγαιναν προς αυτόν, για να ζητήσουν το δρόμο της σωτηρίας και ν' ακούσουν από το στόμα του λόγια πνευματικά και ψυχωφελή. Όταν ό Παΐσιος έφτασε σε βαθιά γεράματα, τον παρεκάλεσαν πολλοί αδελφοί, ν' αφήσει την έρημο και να κατεβεί στην κοντινότερη πόλη, για να μπορέσουν πολλοί άνθρωποι να ωφεληθούν από τους άγιους λόγους του. Πράγμα πού έγινε και έτσι δόθηκε σε πολλούς ή ευκαιρία να γνωρίσουν τον δρόμο της σωτηρίας, από τα θεόπνευστα λόγια του Παϊσίου. Μαθητής του 'Οσίου, υπήρξε και ό Όσιος Παύλος. Αφού ωφέλησε πολλούς συνανθρώπους του, πέθανε σε πολύ προχωρημένη ηλικία και τον έθαψαν στην έρημο όπου άσκήτευε. Μετά από χρόνια, ό πατήρ Ισίδωρος, άνακόμισε τα άγια λείψανα του και τα μετέφερε στην Πισιδία, όπου τα εναπόθεσε στο εκεί Μοναστήρι του.
Άπολυτίκιον.

"Ηχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Ό ένσαρκος άγγελος, των Μοναστών κορωνίς, ό άσαρκος άνθρωπος, των ουρανών οικιστής, ό θείος Παΐσιος, χαίρει τη αυτού μνήμη, συν ημίν έορτάζων, νέμει τοις κοπιώσι, δι' αυτόν θείον χάριν διό εν προθυμία πολλή τούτον τιμήσωμεν.

www.gonia.gr

Ο Ιεραποστολικός Σύνδεσμος "Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός"

Ίδρυση
Ο Ιεραποστολικός Σύνδεσμος "Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός" εδρεύει στη Θεσσαλονίκη, οδός Λαγκαδά 190, Σταυρούπολη. Ιδρύθηκε το 1990 με την υπ' αρ. 684/90 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και έκτοτε λειτουργεί ανελλιπώς.
Σκοποί
Σκοποί του Συνδέσμου είναι η ηθική και υλική συμπαράσταση καθώς και κάθε κοινωνικοανθρωπιστική βοήθεια προς τα Ελληνορθόδοξα Ιεραποστολικά Κλιμάκια του Κονγκό, αλλά και όλων των άλλων Ορθοδόξων Ιεραποστολών απανταχού της γης. Αυτό σημαίνει ότι ο χαρακτήρας του Συνδέσμου είναι μη κερδοσκοπικός. Έτσι, τα όποια οικονομικά μέσα συγκεντρώνονται και διοχετεύονται μέχρι του τελευταίου ευρώ για την ενίσχυση των πληθυσμών στις χώρες που δρουν και εργάζονται Ιεραπόστολοι.
Λειτουργία
Ο Σύνδεσμος σήμερα αριθμεί 150 μέλη και διοικείται από αιρετό επταμελές Διοικητικό Συμβούλιο, το οποίο ανανεώνεται ανά διετία με δημοκρατικές εκλογικές διαδικασίες. Μαζί με το Δ.Σ. εργάζονται και δραστηριοποιούνται ανιδιοτελώς σε καθημερινή βάση περί τα 20 μέλη σε διάφορες εργασίες (συσκευασία και μεταφορά δεμάτων σε πρακτορεία και αεροδρόμια, διεκπεραίωση περιοδικού, συμμετοχή σε εκδηλώσεις, εκπροσώπηση σε Συνέδρια, συμμετοχή σε αποστολές κλπ.).
Οικονομικοί πόροι
Τα έσοδα του Συνδέσμου προέρχονται κυρίως από τις συνδρομές και τις δωρεές των μελών, αλλά και των χιλιάδων επωνύμων και ανωνύμων έκτακτων δωρητών από την Ελλάδα και το εξωτερικό (Καναδάς, Αμερική, Αυστραλία, Ευρώπη). Επίσης, έσοδα προέρχονται από την λειτουργία του βιβλιοπωλείου του Συνδέσμου και από πέντε ακίνητα. Ο Σύνδεσμος δεν βαρύνεται με ενοίκια, καθώς τα γραφεία και η αίθουσα ομιλιών του είναι ιδιόκτητα. Αξίζει εξάλλου να υπογραμμιστεί εδώ με κάθε αυτογνωσία ότι το Δ.Σ. διαχειρίζεται τις οποιεσδήποτε συνδρομές και δωρεές κατατίθενται στο Ταμείο με φόβο Θεού και με απόλυτη συναίσθηση ευθύνης. Με αποδείξεις και με όλα τα νομότυπα παραστατικά, αλλά και με πλήρη επίγνωση των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι δωρητές, από τους οποίους οι περισσότεροι δίδουν από το υστέρημά τους.
Ιεραποστολικά Κλιμάκια υπό βοήθειαν

Ο Σύνδεσμος διατηρεί μόνιμη συνεργασία με το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και με τις Ελληνορθόδοξες Ιεραποστολές που βρίσκονται στην δικαιοδοσία του. Πέραν τούτου, εδώ και πολλά χρόνια συνεργάζεται με ιεραποστολές που υπάγονται στην δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Τα Ιεραποστολικά Κλιμάκια που ενισχύει ο Σύνδεσμος βρίσκονται στα εξής κράτη:

Αφρική: Αίγυπτος, Αιθιοπία, Ακτή Ελεφαντοστού, Γκάμπια, Γκαμπόν, Γκάνα, Ζάμπια, Ζιμπάμπουε, Καμερούν, Κένυα, Κονγκό, Μαδαγασκάρη, Μαλάουι, Μαυρίκιος, Μοζαμβίκη, Μπουρούντι, Ρουάντα, Σιέρα Λεόνε, Τανζανία, Τρίπολη, Τσαντ, Τύνιδα.

Ασία: Ιάβα, Ινδία, Κορέα, Μπαλί, Σουμάτρα, Ταϊβάν.

Αμερική: Αϊτή, Βενεζουέλα, Κολομβία, Κόστα Ρίκα, Κούβα, Μεξικό, Μπελίζ, Αργεντινή.

Ευρώπη: Αλβανία, Γεωργία, Εσθονία, Κάτω Ιταλία, Ισπανία.
Μορφές της βοήθειας προς τους Ιεραποστόλους

Οι οικονομικοί πόροι, που με αγώνα και αγωνία περισυλλέγει ο Σύνδεσμος, αποστέλλονται στον προορισμό τους είτε ως συνάλλαγμα είτε ως δέματα με τρόφιμα και ρουχισμό είτε λαμβάνουν μία από τις παρακάτω ιδιαίτερες μορφές βοήθειας: α) Εκκλησιαστικά είδη: Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται άμφια ιερέων, ιερά σκεύη και καλύμματα Αγίας Τραπέζης, καμπάνες, εκκλησιαστικά - λειτουργικά βιβλία, εικόνες, κεριά, κρασί (νάμα), ελαιόλαδο, θυμίαμα κλπ. Είναι είδη απαραίτητα για την λειτουργική - μυστηριακή ζωή της κάθε Εκκλησίας, των πιστών. β) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη: Για την στήριξη του εν γένει κοινωνικοανθρωπιστικού έργου, σε πολλά Κλιμάκια που δεν έχουν δυνατότητα εξεύρεσης φαρμάκων από τις τοπικές αγορές, αποστέλλει φάρμακα για την αντιμετώπιση των λοιμωδών ασθενειών (φυματίωση, ελονοσία, ηπατίτιδα, λέπρα, AIDS κλπ.). Επίσης, για τις παιδικές ασθένειες, εκτός των φαρμάκων αποστέλλει πολυβιταμινούχες παιδικές τροφές. γ) Γεωργοκτηνοτροφικά: Σε Ιεραποστολικά Κλιμάκια τα οποία έχουν δημιουργήσει φάρμες για καλλιέργειες και κτηνοτροφικές μονάδες, αποστέλλει φυτοφάρμακα, σπόρους, εργαλεία κηπουρικής, ηλεκτρογεννήτριες, συστήματα άρδευσης, μηχανήματα και ό,τι άλλο ζητηθεί. Κατά το παρελθόν εστάλησαν τρακτέρ στο Κονγκό. Για τα ζώα (αγελάδες, πρόβατα, κότες, χοίροι κ.α.) ο Σύνδεσμος αποστέλλει ιχνοστοιχεία, εμβόλια, φάρμακα, βιταμίνες κλπ. δ) Εκπαιδευτικά: Στα Ιεραποστολικά Κλιμάκια που λειτουργούν Δημοτικά Σχολεία, Γυμνάσια και Λύκεια, αποστέλλει μεγάλες οικονομικές βοήθειες για την ανέγερση και συντήρηση των κτιρίων. Καλύπτονται σε μόνιμη βάση οι μισθοί δασκάλων και καθηγητών και για την μηχανοργάνωση των εκπαιδευτηρίων αγοράζονται ηλεκτρονικοί υπολογιστές, εκτυπωτές, φωτοτυπικά κλπ. Τελευταία, ο Σύνδεσμος έχει μειώσει την αποστολή υλικών αγαθών διότι έχουν αυξηθεί υπέρογκα τα έξοδα αποστολής. Έτσι, τα Ιεραποστολικά Κλιμάκια εδώ και πέντε χρόνια ενισχύονται κυρίως χρηματικά. ε) Ανέγερση Ι. Ναών και Ιδρυμάτων και κατασκευή άλλων εγκαταστάσεων: Από της συστάσεως του Συνδέσμου, με δωρεές μικρών και μεγάλων ευεργετών, πραγματοποιήθηκαν
Αγορά οικοπέδων μετά κτισμάτων για την εγκατάσταση τεσσάρων (4) Ιερών Επισκοπείων
Αγορά οικοπέδων, ανέγερση και εξοπλισμός τριάντα τεσσάρων (34) Ιερών Ναών
Ανακαινίσεις και εξοπλισμός είκοσι τριών (23) Ιερών Ναών
Αγορά οικοπέδων και ανέγερση επτά (7) Δημοτικών Σχολείων
Οικονομική ενίσχυση ανέγερσης πέντε (5) Δημοτικών Σχολείων
Ανέγερση ενός (1) Γυμνασίου και μιας (1) Φυσικομαθηματικής Σχολής
Ανέγερση τριών (3) Τεχνικών Σχολών
Εξοπλισμός μιας (1) Σχολής Κωφαλάλων
Ανέγερση μιας (1) Ακαδημαϊκής Σχολής
Ανέγερση τεσσάρων (4) Ιατρείων
Οικονομική ενίσχυση ανέγερσης δύο (2) Κλινικών
Ανέγερση ενός (1) Ορφανοτροφείων
Ανέγερση δεκατεσσάρων (14) κατοικιών Ιερέων και δασκάλων
Ανέγερση τεσσάρων (4) Πνευματικών Κέντρων
Ανέγερση οκτώ (8) κτισμάτων (συνεργείων, αποθηκών, μαγειρείων και ενός ξενώνα)
Όρυξη ενός (1) πηγαδιού
Αγορά δύο (2) οικοπέδων για ανέγερση στο μέλλον σχολείων και Ιερών Ναών
Χρηματοδότηση δύο (2) μεγάλων γεωργοκτηνοτροφικών προγραμμάτων
Πραγματοποίηση εικοσιέξι (26) μεγάλων αποστολών ανθρωπιστικής βοηθείας

στ) Φιλοξενία Ιεραποστολικών προσώπων: Ο Σύνδεσμος παρέχει την καλύτερη δυνατή φιλοξενία σε όλα τα Ιεραποστολικά πρόσωπα (Αρχιερείς, ιερείς, μοναχούς, λαϊκούς) που επισκέπτονται την Θεσσαλονίκη ή διέρχονται προς Άγιο Όρος. Επίσης, φροντίζει για την έκδοση εισιτηρίων των πιστών εκείνων που ανιδιοτελώς προσφέρονται να εργαστούν στις Ιεραποστολές για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Καλύπτει όλα τα έξοδα διαμονής και φοίτησης νέων από τις ιεραποστολικές χώρες που σπουδάζουν στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή της Θεσσαλονίκης ή στην Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ.
Συμπαράσταση Ελληνικής Πολιτείας
Από τα πρώτα χρόνια της ιδρύσεως του Συνδέσμου το Ελληνικό κράτος στάθηκε αρωγός στο πολυσχιδές αυτό έργο. Με αποφάσεις των εκάστοτε κυβερνήσεων, εκατοντάδες τόνοι βοήθειας απεστάλησαν δωρεάν στα διάφορα κράτη. Μνημονεύουμε την σημαντικότερη, τον Οκτώβριο του 1994, επί πρωθυπουργίας Ανδρέα Παπανδρέου, όταν διατέθηκε ένα C-130 της Πολεμικής Αεροπορίας για μεταφορά 15 τόνων ανθρωπιστικής βοήθειας στον τότε δοκιμαζόμενο -από εμφύλιο- λαό του Ζαΐρ.
Βοήθεια άνευ όρων και ορίων
Περιττό να τονιστεί ότι η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, η φιλανθρωπία, η εκπαίδευση και όποια άλλη βοήθεια, παρέχεται από τα Ιεραποστολικά Κλιμάκια όχι μόνον στους πληθυσμούς που δέχονται και προσέρχονται στην Ορθοδοξία, αλλά σε κάθε άνθρωπο, αδιακρίτου φυλής, θρησκεύματος η εθνικότητας. Ο αριθμός των ανθρώπων που βοηθούνται ποικίλει από Κλιμάκιο σε Κλιμάκιο. Για παράδειγμα, στο Κολουέζι του Κονγκό βοηθούνται ετησίως περίπου 80.000 άνθρωποι, στη Μαδαγασκάρη περισσότεροι από 20.000, στην Κένυα 30.000 άνθρωποι κ.ο.κ. Συνολικά, υπολογίζεται ότι σε όλο τον κόσμο οι Ορθόδοξες Ιεραποστολές βοηθούν μονίμως περί τα δύο εκατομμύρια ψυχές ετησίως. Κάθε χρόνο ο Σύνδεσμος αποστέλλει στις Ιεραποστολές οικονομικές ενισχύσεις που ξεπερνούν το ποσό των 600.000 ευρώ. Το χρηματικό αυτό ποσό, χρόνο με το χρόνο παρουσιάζει κάποια αύξηση.
Εσωτερική Ιεραποστολή
Παράλληλα με το επιτελούμενο έργο της Εξωτερικής Ιεραποστολής, ο Σύνδεσμος πραγματοποιεί και κοινωνικό έργο στη Θεσσαλονίκη. Μεταξύ των δραστηριοτήτων είναι η στήριξη του συσσιτίου γερόντων της Ενορίας του Αγίου Ελευθερίου Σταυρουπόλεως, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε ενδεείς και πάσχοντες συμπολίτες, η κάλυψη εξόδων ταφής απόρων και η οικονομική ενίσχυση οικογενειών για κάλυψη ενοικίου, πληρωμή λογαριασμών η αποκατάσταση ζημιών από πυρκαγιά.
Συνεργασία με συνεπώνυμα Σωματεία
Το έργο της Ορθοδόξου Εκκλησίας ανά τον κόσμο στηρίζουν και ενισχύουν, εκτός του Ιεραποστολικού Συνδέσμου μας, όμοια με αυτό Σωματεία από την Ελλάδα και το εξωτερικό, καθώς και το γραφείο Ιεραποστολής της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Προοπτικές
Το έργο αυτό που, χάριτι Θεού, επιτελεί ο Σύνδεσμος, όσο θα υπάρχουν οι ανώνυμοι και επώνυμοι ευεργέτες, θα συνεχιστεί. Είναι ένα έργο που αναδεικνύει την Ελλάδα στο Εξωτερικό και δημιουργεί προϋποθέσεις σύσφιξης, συνεργασίας και αλληλεγγύης των λαών των χωρών αυτών με την πατρίδα μας. Με την ευλογία του Θεού, ο Ιεραποστολικός Σύνδεσμος "Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός" θα συνεχίσει και στο μέλλον να στηρίζει το έργο που επιτελεί η Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησία στα έθνη.

site : http://www.iersyn.gr

Το Διοικητικό Συμβούλιο

Η Ιερά Σύνοδος για προτεσταντική οργάνωση

Για μία ακόμη φορά, η νεοφανής προτεσταντική οργάνωση «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση» έχει προγραμματίσει μία νέα προσηλυτιστική καλοκαιρινή εξόρμηση, το χρονικό διάστημα 22-29 Ιουλίου 2010, στους νομούς Αρκαδίας και Λακωνίας, με την ονομασία «Ιησούς του Ναυή 3».

Πρόκειται για μια από τις εκατοντάδες αιρετικές ομάδες, που προέκυψαν από τις πολλαπλές διασπάσεις του Προτεσταντισμού. Υπενθυμίζομε ότι η εν λόγω νεοπροτεσταντική οργάνωση, όπως η ίδια έχει δηλώσει, θεωρεί την Ορθόδοξη Πίστη «πνευματικά δεσμά αιώνων».

Με αφορμή αυτό το γεγονός, τονίζομε ότι η Ορθόδοξη Πίστη δεν είναι χθεσινό κατασκεύασμα, δεν αποτελεί ιδεολόγημα μιας κινήσεως, αλλά είναι η ίδια η Αποστολική παρακαταθήκη (Γαλ. α 11-12. Α Κορ. ιε , 1-3). Γι' αυτή την πίστη ο απόστολος Παύλος τονίζει με έμφαση στους Γαλάτες: «Εάν ακόμα και άγγελος από τον ουρανό κηρύξει σε σας άλλο ευαγγέλιο διαφορετικό από εκείνο που σας κηρύξαμε, ας είναι ανάθεμα» (Γαλ. α 8-9). Δηλαδή, μας προτρέπει να μην ακούμε κανέναν που δεν έχει σχέση με την Ορθόδοξη Πίστη.

Αυτή την πίστη ζουν και διαφυλάττουν οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, ως μέλη του Σώματος του Χριστού, και φυσικά δεν έχουν ανάγκη νεοφανών προτεσταντικών οργανώσεων ούτε προσκεκλημένων και αυτοχειροτονημένων «κηρύκων» από το εξωτερικό.

πηγη : http://www.romfea.gr/2009-12-18-11-21-40/23-2009-12-18-08-37-13/5197-Η-Ιερά-Σύνοδος-για-προτεσταντική-οργάνωση

Οσιος Υπάτιος

Οσιος Υπάτιος
Ο ΟΣΙΟΣ ΥΠΑΤΙΟΣ ό εν Ρουφινιαναίς


Αυτός υπήρξε στα χρόνια των βασιλέων Όνωρίου και Αρκαδίου (395-480) και γεννήθηκε στη Φρυγία. Δεκαοκτώ χρονών έφυγε από τη πατρίδα του και πήγε στη Θράκη, οπού έγινε μοναχός και άσκήτευε σε κάποιο κοινόβιο. Από τη Θράκη, με άδεια του ηγουμένου του πήγε στη Χαλκηδόνα με συνοδεία δύο άλλων μοναχών και εκεί βρήκε τη Μονή του Ρουφίνου ακατοίκητη, έρημη και άγρια. Τότε ό Ύπάτιος, μαζί με τους συνοδίτες του, την καθάρισε από τα αγκάθια και τα τριβόλια, πού είχαν φυτρώσει από την πολυκαιρία και την έκανε κατοικήσιμη. Διότι από τον θάνατο του κτίτορα της Μονής Ρουφίνου, ό όποιος και τάφηκε σ' αυτή, οι μοναχοί εγκατέλειψαν αυτή και έτσι ερημώθηκε. Στη Μονή αυτή ό Ύπάτιος, μαζί με άλλους μοναχούς, πέρασε αρκετά χρόνια, εργαζόμενος και τρεφόμενος από το εργόχειρο του. Άλλα κατόπιν έφυγε και πήγε πάλι στο προηγούμενο κοινόβιο του στη Θράκη. Όμως, οι μοναχοί της Μονής Ρουφίνου, ήλθαν τον ζήτησαν και τελικά τον πήραν στη Μονή τους σαν ηγούμενο. Έτσι, αφού έζησε με οσιότητα και έκανε αρκετά θαύματα απεβίωσε ειρηνικά σε βαθιά γεράματα. (Περιττώς επαναλαμβάνεται ή μνήμη του, από ορισμένους Συναξαριστές, και την 29η Μαΐου).

www.gonia.gr