Συνδύαζε θερμότατο ζήλο και ανώτερη λαμπρή μόρφωση. Και γρήγορα κατέλαβε σπουδαία θέση στην εκκλησία της Αιγύπτου, αφού διαδέχτηκε τον αρχιεπίσκοπο Αλεξανδρείας Θεωνά. Το έτος 306 μ.Χ. προήδρευσε σε Σύνοδο πού καταδίκασε και καθήρεσε τον επίσκοπο Λυκοπόλεως Μελέτιο. Αλλ' αυτός για να εκδικηθεί τον Πέτρο τον κατάγγειλε στον αυτοκράτορα Μαξιμιανό Γαλέριο, όταν αυτός κήρυξε διωγμό κατά των χριστιανών. Τότε ό ευσεβής αρχιεπίσκοπος, έδειξε τη μεγάλη και λαμπρή διαγωγή του. Προκειμένου να συλληφθεί από τον έπαρχο Αλεξανδρείας, κάλεσε τους πιο άξιους πρεσβυτέρους της αρχιεπισκοπής του, τον Άχιλλά και τον Αλέξανδρο. Τους ανήγγειλε ότι έφτασε το τέλος του και όρισε διαδόχους του. Κατόπιν, για να μη αντιληφθεί τη σύλληψη του ό χριστιανικός λαός, πού ήταν συγκεντρωμένος μπροστά στην πόρτα του, βγήκε και παραδόθηκε στους στρατιώτες από μια τρύπα, πού ανοίχτηκε στο πίσω μέρος του σπιτιού του. Έπειτα τον πήγαν κρυφά στον τόπο της θανατικής εκτέλεσης, όπου τον αποκεφάλισαν τον Νοέμβριο του 311, αφού ποίμανε την Εκκλησία της Αλεξάνδρειας 12 χρόνια. Από κάποιο σύγγραμμα του "περί θεότητας" διασώθηκαν μερικά κομμάτια. Σώζονται επίσης Κανόνες από τη συγγραφή του "περί Μετανοίας", πού έγραψε όταν οδηγούσε στην επιστροφή χριστιανούς, πού κατά τους διωγμούς δεν μπόρεσαν να μείνουν σταθεροί στην πίστη. Επίσης ή ευσεβής οξυδέρκεια του Πέτρου, είχε διακρίνει τις αιρετικές τάσεις του νεαρού τότε διακόνου Αρείου και τον αφόρισε. Αλλ' ύστερα τον δέχτηκε πάλι, αφού δήλωσε μετάνοια και ζήτησε δημόσια συγνώμη.
Άπολυτίκιον.
Ήχος γ'. Την ωραιότητα.
Της θείας γνώσεως, εύσημοι σάλπιγγες, και των της πίστεως, θεσμών έκφάντορες, Ιερομάρτυρες Χριστού, εδείχθητε τοις εν κόσμω, Κλήμη παναοίδιμε, της ζωής κλήμα εύκαρπον, και Πέτρε θεόσοφε, ευσεβών πέτρα άρρηκτε· διό ως των αρρήτων επόπται, ρύσασθε πάσης ημάς βλάβης.
Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2009
Ο ΑΓΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ Ιερομάρτυρας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Μήνυμα της ημέρας
ίσως να μην σου μένει καιρός για αλλονών τα λάθη
<<…γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με …>>
Ἐκ τοῦ κατά Ματθαῖον.Κεφ. 25: 31-46
Αγαπητοί μου αδελφοί ,
ΣΗΜΕΙΩΣΗ :
Τα ενδύματα να είναι πλυμένα και σιδερωμένα σε καλή κατάσταση ( Αντρικά , γυναικεία , παιδικά και βρεφικά )
Και τα υποδήματα να είναι σε καλή κατάσταση και όχι σχισμένα .
ΗΜΕΡΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ
Η συγκέντρωση των ρούχων και υποδημάτων θα γίνεται στο γραφείο του Πνευματικού Κέντρου << Άγιος Νικόλαος >>
Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2009 16.30 με 18.00
Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2009 16.30 με 18.00
Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009 16.30 με 18.00
Αν θέλει κάποιος να επικοινωνήσει μαζί μας μπορεί να μας βρει στα κάτωθι τηλέφωνα .
Ιερός Ναός Αγ. Νικολάου 24320 91441
Π. Σωτήριος Χαρίσης 6972696405
Ο εφημέριος π. Σωτήριος
Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2009
Μήνυμα της ημέρας
Άγιος Βασίλειος
Οσιος Αμφιλόχιος (Επίσκοπος Ικονίου)
Ο ΑΓΙΟΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ επίσκοπος Ικονίου
Ήταν Καππαδόκης, σύγχρονος του Μ. Βασιλείου και φίλος του. Διακεκριμένος για τη o μεγάλη του μόρφωση και ευσέβεια, αναδείχθηκε επίσκοπος Ικονίου το έτος 344. Υπήρξε άριστος επίσκοπος και μετείχε στη Β' Οικουμενική Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη, οπού και διέπρεψε. Ό Αμφιλοχίας δεν είχε κύρος μόνο στη δική του Εκκλησία, αλλά το ηθικό κύρος του είχε επεκταθεί και σε άλλες περιοχές. Έτσι, παρενέβαινε και σε Εκκλησίες κοντινές, όπου διασφάλιζε την ειρήνη και ορθοτομούσε το λόγο της αληθείας. Διότι στο έργο του, είχε οδηγό τα θεόπνευστα λόγια του Απ. Παύλου: "Σπούδασον σεαυτόν δόκιμον παραστήσαι τω Θεώ, έργάτην άνεπαίσχυντον, όρθοτομούντα τον λόγον της αληθείας"1. Δηλαδή, λέει ό Απ. Παύλος, προσπάθησε να παραστήσεις τον εαυτό σου στο Θεό δοκιμασμένο και τέλειο εργάτη, πού δεν τον ντροπιάζει το καλοφτιαγμένο έργο του, και διδάσκει ορθά το λόγο της αληθείας. Στην προς Αμφιλοχία επιστολή ό Μ. Βασίλειος φανερώνει τη λαμπρή ηθική φυσιογνωμία του Άμφιλοχίου. Τον παρακαλεί να παραστεί στην τιμητική γιορτή υπέρ των μαρτύρων της Καισαρείας, για να αποβεί αυτή σεμνότερη, διότι ό λαός της Καισαρείας τον αγαπά, όσο κανένα άλλο επίσκοπο. Ό Αμφιλοχίας συνέταξε αρκετούς λόγους για την 'Ορθοδοξία μας, και πέθανε ειρηνικά το έτος 394.
1. Β' προς Τιμόθεον, 6' 15.
Άπολυτίκιον. Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Σοφίας τήν έλλαψιν, ως καθαρός μυηθείς, δογμάτων όρθότητος, φωτοειδείς άστραπάς, έκλάμπεις τοις πέρασι σύ γάρ την εν Τριάδι, όμοούσιον φύσιν, έκήρυξας άσυγχύτως, καθελώντας αιρέσεις. Διό σέ' Ιεράρχα Άμφιλόχιε, Χριστός έδόξασε.
Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2009
Αγρυπνία των Εισοδίων της Θεοτόκου
Μέσα σε κλίμα θρησκευτικής κατάνυξης , εορτάστηκε και φέτος 20 προς 21 Νοεμβρίου 2009 , η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου , με την αγρυπνία που πραγματοποιήθηκε στην ενορία μας .
Στην αγρυπνία προέστη ο Αρχιμανδρίτης Δομέτιος Ντελλής και συμμετείχαν οι ιερείς Αντώνιος Μάκκας και Σωτήριος Χαρίσης .
Οι ψάλτες του Ναού απόδωσαν με την πρέπουσα μεγαλοπρέπεια και κατάνυξη τους 
εκκλησιαστικούς ύμνους της ημέρας .
Τέλος μεγάλη ευλογία είχαμε όσοι παραβρεθήκαμε στην ιερά αγρυπνία διότι είχαμε την ευκαιρία να προσκυνήσουμε τεμάχιο ιερού λειψάνου του Αποστόλου Φιλίππου , που το μετέφερε ο Αρχιμανδρίτης Δομέτιος από την Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος όπου και φυλάσσεται .
Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2009
Γνωριμία με τον Χορό Ψαλτών "Τρίκκης Μελωδοί"
Γνωριμία με τον Χορό Ψαλτών "Τρίκκης Μελωδοί"
Ο Χορός Ψαλτών Τρίκκης Μελωδοί ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2004 από τον Δημήτριο Μπαλαγεώργο και τους συνεργάτες του, με σκοπό την διά παντός προσφόρου μέσου συστηματική καλλιέργεια και προώθηση της Ψαλτικής Τέχνης με την αμιγή διάδοση και προβολή αυτής, την ανάδειξη του έργου των βυζαντινών και μεταβυζαντινών ελλήνων μελουργών και την συμμετοχή του σε λατρευτικές συνάξεις.
Στελεχώνεται από ψάλτες των ναών του νομού Τρικάλων και από μαθητές που σπουδάζουν την Ψαλτική Τέχνη στις σχολές του νομού.
Οι Τρίκκης Μελωδοί, στον βραχύ χρόνο της ψαλτικής τους πορείας, έχουν λάβει μέρος σε πολυάριθμες λατρευτικές συνάξεις στην Καλαμπάκα, στα Άγια Μετέωρα, στα Τρίκαλα, στην Ελασσώνα, στην Αθήνα (Ακολουθία της Παννυχίδος στον ιερό ναό Αγίας Μαρίνης Ιλισσίων-Μάρτιος 2009) και έδωσαν αρκετές συναυλίες στα Τρίκαλα (Ελευθέρια πόλεως από τους Τούρκους, Χριστουγεννιάτικη συναυλία τον Δεκέμβριο 2007, Πολιτιστικές εκδηλώσεις του Δήμου Τρικκαίων, Ψαλτική εκδήλωση στη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών-Δεκέμβριος 2008) και στην Καλαμπάκα, συμμετέχοντας στις εορταστικές εκδηλώσεις προς τιμήν του πολιούχου αγίου Βησσαρίωνος.
Η σημαντικότερη εμφάνιση του χορού πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (19 Οκτωβρίου 2006), στα πλαίσια του Γ’ Διεθνούς Ψαλτικού Συνεδρίου του Ιδρύματος Βυζαντινής Μουσικολογίας.
Το 2006 κυκλοφορήθηκε με τίτλο "Χαίροις Μετεώρων ο μελισσών", με ψάλματα από την ακολουθία των Οσίων Μετεωριτών Πατέρων, μια έκδοση-CD της Ιεράς Μονής Βαρλαάμ Μετεώρων, στην οποία ψάλλουν οι Τρίκκης Μελωδοί.
Το Σάββατο, 30 Μαΐου 2009, ο Χορός εμφανιστηκε στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών, στα πλαίσια του 1ου Διεθνούς Συνεδρίου που διοργάνωσε η Μ.Κ.Ο. του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων "ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ".
site : http://www.melodoi.com
Κοντάκιον των Εισοδίων της Θεοτόκου
Κοντάκιον. Ήχος δ’. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.
Ο καθαρώτατος ναός τού Σωτήρος, η πολυτίμητος παστάς και Παρθένος, το Ιερόν θησαύρισμα τής δόξης τού Θεού, σήμερον εισάγεται, εν τω οίκω Κυρίου, την χάριν συνεισάγουσα, την εν Πνευματι θείω, ην ανυμνούσιν Άγγελοι Θεού, Αύτη υπάρχει σκηνή επουράνιος.
Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2009
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ
«…Εάν το δένδρο αναγνωρίζεται από τον καρπό, και το καλό δένδρο παράγει επίσης καλό καρπό, η μητέρα της αυτοαγαθότητος, η γεννήτρια της αιώνιας καλλονής, πως δεν θα υπερείχε ασύγκριτα κατά την καλοκαγαθία από κάθε αγαθό εγκόσμιο και υπερκόσμιο; 
Διότι η δύναμη που καλλιέργησε τα πάντα, ο προαιώνιος και υπερούσιος Λόγος, από ανέκφραστη φιλανθρωπία και ευσπλαχνία γιά χάρη μας θέλησε να περιβληθεί τη δική μας εικόνα, για να ανακαλέσει τη φύση πού σύρθηκε στον άδη και να την ανακαινίσει, γιατί είχε παλαιωθεί και να την αναβιβάσει προς το υπερουράνιο ύψος της βασιλείας και θεότητός του.
Και βρίσκει αυτήν την αειπάρθενη η οποία υμνείται από μας σήμερα που γιορτάζουμε την παράδοξη είσοδό της στα άγια των αγίων και την εκλέγει ανάμεσα από όλους ανά τους αιώνες εκλεκτούς και θαυμαστούς και περιβόητους για την ευσέβεια και σύνεση και σε λόγια και σε έργα.
Ήταν αδύνατο η υψίστη και υπεράνω του νου καθαρότης, ο σαρκωθείς Λόγος, να ενωθεί με μολυσμένη φύση, γιατί ένα μόνο πράγμα είναι αδύνατο στο θεό, το να έλθει σε ένωση με ακάθαρτο, πριν αυτό καθαρισθεί. Γι' αυτό και χρειαζόταν κατ' ανάγκη μια τελείως αμόλυντη και καθαρότατη παρθένο για κυοφορία και γέννηση εκείνου που είναι και εραστής της και δοτήρας της καθαρότητας, η οποία και προορίσθηκε και φανερώθηκε και τό σχετικό με αυτήν μυστήριο τελέσθηκε, με πολλά παράδοξα γεγονότα.
Πρώτα η γέννησή της από το ζεύγος που ζητούσε με άσκηση και προσευχή τη λήξη της ατεκνίας τους και έλαβαν την υπόσχεση και συνέλαβαν τη τωρινή Θεομήτωρα. Και επειδή οι πολυάρετοι γονείς της πέτυχαν το ζητούμενο, έσπευσαν να εκπληρώσουν την προς το Θεό υπόσχεσή τους και μετά τον απογαλακτισμό την οδηγούν στο ιερό του Θεού και στον ιεράρχη που ευρίσκετο εκεί, αλλά και αυτή μόνη της με ελεύθερη γνώμη προσήλθε στο Θεό και διέμενε στα άγια των αγίων. Τρεφόταν δε από πάνω με άγγελο με απόρρητη τροφή που δυνάμωνε καλύτερα τη φύση της και τελειοποιούσε τον εαυτό της κατά το σώμα, ώστε το κατάλληλο καιρό να ανοιχθούν οι ουράνιες μονές και να δοθούν για αιώνια κατοίκηση σε όσους πιστεύουν στη παράδοξη γέννα της.
Έχοντας πλέον από τη μητρική ακόμη κοιλιά τέτοια θεία χαρίσματα και φυσικά δώρα, δεν δέχθηκε ούτε καμιά άλλη επίκτητη φύση (διότι έτσι νομίζω ότι πρέπει να ονομάζουμε τα από τους δασκάλους αποκτήματα) να εισφέρει μέσα της φοιτώντας σε δασκάλους. Αντίθετα, αφού παρέδωσε στο Θεό τον ηγεμονικό νου ως υπήκοο σε όλα, εγκατέλειψε δε τελείως τα διδάγματα των ανθρώπων και έτσι δέχθηκε άφθονη την από τα άνω σοφία, στο σημείο της ηλικίας που οι γονείς τοποθετούν τα παιδιά χωρίς τη θέλησή τους ως νήπια κάτω από τη καθοδήγηση νηπιαγωγού και τα παραδίδουν σε γραμματοδιδασκάλους, αυτή παρακάθεται μαζί με το Θεό σε άγια άδυτα σαν θεσπέσια ανάκτορα, ως βασιλικός έμψυχος θρόνος ανώτερος από κάθε έδρα, στολισμένος ολόκληρος με αρετές που πρέπουν σε τέτοιο βασιλέα που κάθεται σε αυτόν.
Μόλις τριών ετών που μόλις είχε αποκοπεί από το θήλασμα και τη δίαιτα της αγκαλιάς
δείκνυε το πρέπον σε όσους γνωρίζουν να κρίνουν αλάθευτα. Όταν έφθασε κοντά στα πρόθυρα του ιερού, ενώ νεάνιδες ευγενείς ντυμένες επάξια προς το γένος τους την περιστοίχιζαν κρατώντας λαμπάδες και έτσι με επισημότατη πομπή την προέπεμπαν με ευταξία προς το εσωτερικό, σε αυτό το σημείο φάνηκε ότι αισθανόταν καλύτερα από όλους όσα συμβαίνουν και πρόκειται να της συμβούν. Σεμνή τότε και χαρούμενη και θαυμαστή με το κατάλληλο παράστημα και ήθος και φρόνημα προχωρούσε και έρχεται σε συνάντηση με τον αρχιερέα.
Και αμέσως εγκατέλειψε όλους γονείς, τροφούς, συνομήλικες και αποχωρίσθηκε από τους συναγμένους, μόνη εντελώς, χαρούμενη προχωρεί στον αρχιερέα ο οποίος την εισήγαγε στα άγια των αγίων και έπεισε όλους τους τότε ζώντας να δέχονται το γεγονός αυτό, με τη σύμπραξη και τη συναπόφαση του Θεού. Διότι επρόκειτο να γίνει σκεύος εκλογής, όχι όπως η κιβωτός γεμάτο σκιές και τύπους, αλλά γεμάτο αλήθεια, για να βαστάσει κυοφορώντας εκείνον τον ίδιο, του οποίου το όνομα είναι θαυμαστό. Τι σπουδαίο θαύμα;
Ας δούμε λοιπόν, πως τίθεται τέλος στους τύπους, πως πάνω σε εκείνη ακριβώς τη σκιαγραφία τελετουργείται η μορφή της αλήθειας. Εισήλθε στα πρόσκαιρα άγια των αγίων η παντοτινή αγία των αγίων. Εισήλθε η αχειροποίητη σκηνή του Λόγου, η λογική και έμψυχη κιβωτός του άρτου της ζωής που αληθινά αποστάλθηκε σε εμάς από τους ουρανούς. Εισήλθε η βίβλος της ζωής, που δεν δέχθηκε τύπους λόγου, αλλά τον ίδιο το Λόγο του Πατρός απορρήτως. Σε αυτήν την αληθινή κιβωτό παρίστανται όχι οι τύποι των αγγέλων, αλλά οι ίδιοι οι άγγελοι και το σπουδαιότερο είναι ότι δεν επεσκίαζαν απλά, αλλά διακονούσαν και υπηρετούσαν στη διατροφή. Διατροφή που δεν είναι δυνατό να πούμε ούτε τι ήταν, τόσο ξεπερνούσε σε θαυμασμό και το πολυθρύλητο εκείνο μάννα.
Ο διακομιστής ήταν καθαρό σύμβολο της αγγελικής πολιτείας της Παρθένου σε αυτό το στάδιο της ηλικίας την υπηρετούσε συνεχώς και δεν την επεσκίαζε, υποσχόμενος σε αυτήν το μελλοντικό μεγαλείο. Αυτήν άλλωστε πρόκειτο να επισκιάσει, όχι άγγελος ούτε αρχάγγελος ούτε τα ίδια τα Χερουβίμ και τα Σεραφείμ, αλλά η ίδια η ενυπόστατη δύναμη του Υψίστου. Τούτο μάλιστα δεν είναι επισκίαση αλλά καθαρά ένωση, όχι μόνο στη γαστέρα αλλά και μόρφωση. Και το μορφωμένο από τα δύο, δηλαδή από τη δύναμη του Υψίστου και στη παναγία και παρθενική εκείνη γαστέρα ήταν ο Λόγος Θεού σαρκωμένος.
Πω πω, σε ποιό βάθος μυστηρίου κατεβάσαμε το λογο! Και έτσι ζούσε λοιπόν σαν στο παράδεισο, βίο απαράσκευο, αφρόντιστο, αμέριμνο, αμέτοχο αγενών παθών, ζώντας μόνο για το Θεό, βλεπόμενη μόνο από το Θεό, τρεφόμενη μόνο από το Θεό και γενικά αφιερωμένη συνεχώς στο Θεό.
Ζούσε την ιερά ησυχία, τη στάση του νου και του κόσμου, τη λησμονιά των κάτω, την μύηση των άνω, την απόθεση των νοημάτων προς το καλύτερο, δια της παιδείας από την ησυχία που θεωρούμε μέσα το Θεό. Αφού λύθηκε από κάθε υλικό δεσμό ανυψώθηκε πάνω και από αυτή τη συμπάθεια προς το σώμα της, σύνηψε το νου της με τη προς τον εαυτό στροφή και προσοχή και με τη αδιάλειπτο θεία προσευχή. Και δι' αυτής ερχόμενη τελείως στον εαυτό της και υπερβαίνοντας το πολύμορφο συρφετό των λογισμών, διέκρινε νέα και απόρρητη οδό στους ουρανούς, που θα την έλεγα νοητή σιγή.
Αφού έτσι μυήθηκε στα ανώτατα μυστήρια με αυτές τις ακρότατες θεωρίες και κατά το τρόπο αυτόν ενώθηκε και αφομοιώθηκε με το Θεό, μόνη αυτή στους αιώνες επετέλεσε αυτή την υπερφυά πρεσβεία για χάρη μας και μόνη της την αποπεράτωσε, πραγματοποιώντας το μέγα και το πάνω από το μέγα κατόρθωμα. Διότι δεν έγινε μόνο καθ' ομοίωση Θεού, αλλά και έκαμε το Θεό καθ' ομοίωση ανθρώπου. Και δεν το έκανε αυτό πείθοντάς τον, αλλά και τον κυοφόρησε ασπόρως και τον γέννησε αφράστως, κατά την χάρη από το Θεό (γι' αυτό και προσαγορεύθηκε από τον αρχάγγελο, κεχαριτωμένη).
Ποιος μπορεί να περιγράψει τα μεγαλεία σου, παρθένε; Έγινες Θεομήτωρ, ένωσες το νου με το Θεό, ένωσες το Θεό με τη σάρκα, έκανες το Θεό υιό ανθρώπου και τον άνθρωπο υιό Θεού, συμφιλίωσες τον κόσμο με τον ποιητή του κόσμου. Μας δίδαξες με έργα ότι το θεωρείν δεν προσγίνεται μόνο με αίσθηση ή και λογισμό στους πραγματικούς ανθρώπους (διότι τότε θα ήσαν λίγο μόνο καλύτεροι από τα άλογα), αλλά πολύ περισσότερο με τη κάθαρση του νου και τη μέθεξη της θείας χάριτος, κατά την οποία εντρυφούμε στα θεοειδή κάλλη όχι με λογισμούς, αλλά με άυλες επαφές. Έκαμες τους ανθρώπους ομοδίαιτους με τους αγγέλους, ή μάλλον αξίωσες και μεγαλύτερων βραβείων, αφού συνέλαβες από το άγιο Πνεύμα θεανδρική μορφή και την γέννησες παράδοξα και κατέστησες την ανθρώπινη φύση απορρήτως συμφυή και, θα λέγαμε, ομόθεη με τη θεία φύση.
Ας φυλάττουμε επομένως τη προς το Θεό και προς αλλήλους ενότητα, που έχει εντυπωθεί σ' εμάς από το Θεό θείως, δια των δεσμών της αγάπης. Ας βλέπουμε πάντοτε προς τον άνω γεννήτορα. Ας υψώσουμε άνω προς αυτόν τη καρδιά μας. Ας παρατηρήσουμε το μέγα τούτο θέαμα, τη φύση μας να συνδιαιωνίζει αύλως με το πυρ της Θεότητος, και, αποβάλλοντας τους δερμάτινους χιτώνες, που έχουμε ενδυθεί από τη παράβαση, ας σταθούμε σε αγία γη, αναδεικνύοντας ο καθένας μας τη δική του γη αγία δια της αρετής και της προς το Θεό σταθερής αφοσιώσεως, να φωτισθούμε και φωτιζόμενοι να συνδιαιωνίσουμε σε δόξα της τρισηλίας Θεότητος που πρέπει κάθε δόξα, κράτος, τιμή και προσκύνηση τώρα και στους ατέλειωτους αιώνες. Γένοιτο...».
(απόσπασμα από τις Πατερικές εκδόσεις
«Γρηγόριος ο Παλαμάς», τόμος 11ος)
πηγή : www.xfe.gr
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλόν
Του Aρχιμ. Aιμιλιανού
Kαθηγουμένου I. M. Σίμωνος Πέτρας
Tην προσευχήν του Aγίου Όρους ποιός δεν την γνωρίζει; Aποτελείται από μίαν φράσιν μικράν, από μετρημένας τας λέξεις.
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλόν
Mε την βοεράν κραυγήν «Kύριε», δοξολογούμεν τον Θεόν, την ένδοξον μεγαλειότητά Tου, τον
βασιλέα του Iσραήλ, τον δημιουργόν της ορατής και αοράτου κτίσεως, όν φρίττουσι τα Σεραφείμ και τα Xερουβείμ.Mε την γλυκυτάτην επίκλησιν και πρόσκλησιν «Iησού», μαρτυρούμεν, ότι είναι παρών ο Xριστός, ο σωτήρ ημών, και ευγνωμόνως τον ευχαριστούμεν, διότι μας ητοίμασε ζωήν αιώνιον.
Mε την τρίτην λέξιν "Xριστέ", θεολογούμεν, ομολογούντες ότι ο Xριστός είναι αυτός ο Yιός του Θεού και Θεός. Δεν μας έσωσε κάποιος άνθρωπος, ούτε άγγελος, αλλά ο Iησούς Xριστός, ο αληθινός Θεός.
Eν συνεχεία, με την ενδόμυχον αίτησιν «ελέησόν με», προσκυνούμεν και παρακαλούμεν να γίνη ίλεως ο Θεός, εκπληρών τα σωτήρια αιτήματά μας, τους πόθους και τας ανάγκας των καρδιών μας.
Kαι εκείνο το «με», τί εύρος έχει! Δεν είναι μόνον ο εαυτός μου - είναι άπαντες οι πολιτογραφηθέντες εις το κράτος του Xριστού, εις την αγίαν Eκκλησίαν, είναι όλοι αυτοί που αποτελούν μέλος του ιδικού μου σώματος.
Kαι, τέλος, διά να είναι πληρεστάτη η προσευχή μας, κατακλείομεν με την λέξιν «τόν αμαρτωλόν», εξομολογούμενοι - πάντες γάρ αμαρτωλοί εσμεν - καθώς εξωμολογούντο και όλοι οι Άγιοι και εγίνοντο διά ταύτης της φωνής υιοί φωτός και ημέρας.
Eξ αυτών αντιλαμβανόμεθα, ότι η ευχή εμπεριέχει δοξολογίαν, ευχαριστίαν, θεολογίαν, παράκλησιν και εξομολόγησιν.
Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2009
Μήνυμα της ημέρας
Όταν ο άνθρωπος αποκτήσει την ειρήνη του Χριστού μέσα στην καρδιά του, τότε ειρηνεύει όχι μόνο με τον εαυτό του αλλά και με την άλογη κτίση που έρχεται σε επαφή.
Για να καταλάβετε τί εννοούμε δείτε τις φωτογραφίες.
πηγή : Μοναχού Γαβριήλ, «Αθωνικές ψηφίδες», Αθόραση 3, έκδ. Ιερά Μονή Φιλοθέου, 2007
http://vatopaidi.wordpress.com
Υπενθύμιση για την Αγρυπνία
Σας υπενθυμίζουμε ότι στον Ναό του Αγίου Νικολάου Βασιλικής Καλαμπάκας , την Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2009 και ώρα 20.30 θα γίνει Αγρυπνία με αρτοκλασία προς τιμήν των Εισοδίων της Θεοτόκου.
Εκ της Ενορίας
Αναρτήσεις
